Düzen ve Saygı Neden Herkes İçin Aynı Anlama Gelmiyor? Bir Hanımefendinin Sınırları Nerede Başlar?

Evlenmeden önce durumu biliyordum. Aslında amacım kesinlikle bu konudan dolayı yakınmak değil. Zaten evlenmeden önce de, evlendikten sonra da tavırlarım aynı ve netti. Diğer insanların ne düşündüğünü, nasıl davrandığını merak ettiğim için bu paylaşımı yaptım.

Sorabilirsin, dinliyorum.

Evlenmeden önce altın meselesini her zaman bir gelenek, güvence ve sorumluluk çerçevesinde değerlendiririm. Altın benim için yalnızca maddi bir unsur değildir; evliliğin başlangıcında kadına verilen emeğin, yükün ve fedakârlığın sembolik bir karşılığıdır. Yüzyıllardır süregelen bu geleneğin temelinde “yarın ne olursa olsun kadının elinde bir dayanağı olsun” düşüncesi vardır. Bu yüzden meseleyi ne tamamen romantize ederim ne de küçümserim. Altını bir pazarlık unsuru ya da güç gösterisi olarak görmem. Aynı şekilde “önemsiz”, “çağ dışı” ya da “gereksiz” diye kenara da koymam. Hayata gerçekçi bakan bir insanım; evlilik yalnızca sevgiyle değil, düzenle ve öngörüyle ayakta durur. Altın da bu düzenin maddi boyutlarından biridir. Kimsenin kimseye minnet etmediği, yarınlara daha sağlam basabildiği bir zemin oluşturur. Benim için önemli olan miktardan çok bakış açısıdır. Bu konuya saygıyla yaklaşan, kadının güvence ihtiyacını anlayan ve bunu küçümsemeyen bir duruş esastır. Çünkü altın meselesi aslında para değil, anlayış ve değer verme meselesidir. “Gerekirse beraber kazanırız” demek güzel bir cümledir; ama “senin elinde de bir şey olsun” diyebilmek olgunluktur. Kısacası altın, benim gözümde ne her şeydir ne de hiçbir şey. Doğru yerde durduğunda evliliği yüceltir; yanlış niyetle konuşulduğunda ise gereksiz bir tartışma başlığına dönüşür. Ben meseleye bu dengeyle bakarım.

Eşimin evlenme teklifini kabul ettiğim dönemde maddi olarak güçlü bir konumda değildi. Ancak onu seçmemin sebebi hiçbir zaman şartlar ya da imkânlar olmadı. Benim için asıl belirleyici olan, koşullar ne olursa olsun beni yalnız bırakmaması, sorumluluk alabilmesi ve benimle kurmak istediği aile için elinden geleni yapmaya hazır olmasıydı. Bir erkeğin sevdiği kadın ve ailesi için gösterdiği fedakârlık, benim değer dünyamda her zaman paranın önünde yer alır. Çünkü inanırım ki iki insan birbirini anlayabildiğinde, sağlıklı bir iletişim kurabildiğinde ve aynı yöne bakabildiğinde; üzerine bir de üretkenlik, yenilik ve birlikte emek verme isteği eklendiğinde çözülmeyecek hiçbir mesele yoktur. Maddi durum zamanla değişebilir, şartlar dönüşebilir; ancak karakter, duruş ve niyet kalıcıdır. Ben seçimimi geçici imkânlara değil, uzun vadeli bir hayata birlikte omuz verebileceğim bir insana göre yaptım. Bu yüzden benim için kıymetli olan; sahip olunanlar değil, zor zamanlarda gösterilen tavırdır. Güven, emek ve sorumluluk bilinci üzerine kurulan bir birliktelik, en sağlam temeldir. Ve ben evliliğimi tam olarak bu anlayış üzerine inşa etmeyi tercih ettim.

Sınır koymak tehdit değil. Her yetişkin kendi düzenini belirler. Ben kimseyi yönetmiyorum, kendimi tanımlıyorum.

Var.

Kova.

Evet, var.