Devamlı "aileme göre ol" diyen biriyle evlenmek saçma değil mi?

Kesinlikle aşırı derecede haklısın. Bu duyduklarım korkunç bir şey. Böyle bir evililik asla olamaz. Senin hiç kendine özel bir alanın dahi olmayacak. Bunlar gercekten kendilerine sadece bakıcı arıyorlar. Böyle bir mantık kabul edilebilir mi ya. Sen bir bireysin, sen bir kadınsın ömrün başkalarının ailelerine hizmetçi olmak için mi var. Bunlar insanı hangi gözle görüyor böyle kabul edilebilir bir şey değil. Biz ilişkilerimizi kendimiz için yaşıyor, kendi düzenimiz için evleniyoruz. Onların yaptığı hem çok büyük saygısızlık, hem çok büyük küstahlık. Kendisine, geleceğine saygısı olan insan bunun gibi kisilerle asla aynı yolda yürüyemez. Bu durumun sizde çok iyi farkındasınız. Bu duruma asla katlanmayın, hiç bir anlamı ve gereği yok. Kendinize ait bir hayatınız olmayacaksa ne anladık biz bu evlilikten. Kabul etmiyor olmakta sonuna kadar haklısınız.

Hissettikleriniz konusunda çok ama çok haklısınız ve anladım ki başından beri sizin için çok yanlış olan bir insanla berabersiniz. Annenizin tepkisi de o kadar haklı ki. Kendiniz gibi olamadığınız bir ilişki sizi asla mutlu edemez. Kendimizi dahi olay çıkmasın diye karşı tarafa ifade edemiyorsak. Biz kendimizi anlatmaya çalıştığımızda karşı taraf sorun çıkarıyorsa yani aslında karşı taraf bizi anlamaya, bizi tanımaya, bizim kim olduğumuzu nasıl bir geleceği istediğimizi görmeye karşıysa o bizi istemiyordur ki. O sadece kendisinin varlığını haklı ve doğru görüyor bizi anlamayı, bizi yaşamayı bizi tanımayı gerçekte reddediyordur. Bunun adı bir ilişki olabilir mi? Siz ne kadar ince ve duyarlı davranarak onu kırmamaya ve ikna etmeye çaba gösteriyorsunuz. Karşı taraf ise sizi tanımayı, hayatını sizinle şekillendirmeyi reddediyor. Bu başından beri çok yanlış kişiyle beraber olduğunuzu gösterir. Ilişkiler birbirimiz için var. Birbirimizi tanımak, anlamak birbirimizi yaşatmak için var. Bir ilişkide nasıl hissettiğimiz o ilişkide ki her şeydir. İlişkilerimiz birbirimizi ömür boyu belki tanımak, değişen dünyalarımızı anlamak, birbirimize göre hayatlarımızı düzenlemek için var. Bu ilişki iki kişilik bir dünya çünkü. Var olduğunu hissettiğin, kabul gördüğün, destek bulduğun, tutunduğun, bağlılık duyduğun değer için var. Senin sen olman için var. Kendini eksilteceğin, kendini tüketeceğin bir sey ilişki olabilir mi. Ilişkiler birbirimizi geliştirir, birbirimize değer ekler, bizi zenginleştirir, bizi kendimizi dünyamızı ortaya çıkartır. Karsinda ki insan senin dünyana ve geleceğine uygun biri değil. Seni körelten, seni susturan kimse bir değerin olamaz. Biz birbirimizin sesini duymak için varız. Birbirimize destek olmak, birbirimizin hedeflerini, hayallerini ortaya çıkarmak, geliştirmek çoğaltmak için varız. Seni dinlemeyen kimse senin olamaz. Seninle o ilişkiyi kuramaz ve kuramamış. Senin reddedildiğini hissettiğin bir dünya hiç bir mutluluğu şimdi ve yarın asla sağlayamaz.

Bunca zaman kendini ifade etmek, anlatmak için gösterdiğin çabaya üzüldüm. Halbu ki karşı taraf size uygun olsaydı bu kadar çabayı birlikte çok daha farklı ve beraber geçirdiğiniz güzel anı ve paylaşımlara yöneltebilirdiniz. Bazen böyledir, anlaşıldığımızı hissetmediğimiz ilişkilere denk geliriz. Veya onu tanırken bir süre sonra onun bize göre olmadığını tanırız. Bu kimsenin suçu değil, sizin suçunuz da değil. İnsanları böyle tanıyoruz. Olaylar karşısında tanıyoruz. Zamanla değişirken yeniden tanıyoruz, tanımaya devam ettikçe onu tanıyoruz ve anlıyoruz. Bu dinamik bir süreç. Bir insana zanan ayırmadan onu göremezdik. Bize göre olup olmadığı hep belli aşamalarla ortaya çıkıyor. O nedenle lütfen kendinizi üzmeyin. Birbirini anlayabilen ve bunu seven binlerce harika insanın arasına katılın ve yeni eşinizi tekrar tanımaya çalışın. Dünyada ki en önemli şey eş seçimi. Eşimizi doğru seçmek zorundayız. Bu sorumluluk tümüyle bize ait. Birbirimizi doğru seçelim. Bu geleceğimizi, hayatımızı her şeyimizi etkileyen en önemli kararlarımızdan biri.

Yazdıklarımın faydalı olmasına, içinize dokunabiliyor olmasına çok sevindim. Evet insanları belli olaylara koşullara ve durumlara göre tanıyoruz. Tanımak böyle gerçekten. Yaşamadan, durduğumuz yerde gerçekleşmiyor. O yuzden şu sözler gercekten boşa değil. Bazı insanlar birbirlerini tanımaya başladıktan ilk günden beri hep mutlular. Ve birbirlerini gerçekten hep ilgiyle karşılıyor, onaylıyor ve destekliyorlar. Bu ancak iki yetişkin insanın karşılıklı deneyimleyebileceği ilişkilerde mümkün. Siz yetişkin bir insan olmayı başarmışsınız. Kendi ailenizi kurmak için, anne ve babanızı aşarak kararlarınızı kabul ettirme sorumluluğunu üstlenen adımlar atabilmişsiniz. Karşı taraf ise sizin yanınızda durmak yerine, sığınağına kaçmayı kendisine güvenli bulmuş. Oysa güvenli olan yer sizin yanınız. Sizin cesaretiniz, sizin duruşunuz, sizin var oluşunuz bu ilişkinin gerçek güven kaynağı. Karşı tarafta sizin gibi yetişkin bir birey olsaydı, eşinin kadının yanında onun mücadelesinin ortağı olurdu. İnsanlar birbirlerini işte böyle tanır. Ben seninle bu yolda ilerlerim ama sen de bu yolda kendi yolumuzda benimle ilerler misin? Karşı taraf, bunu yapamıyor görüyorsunuz. Başkalarını değiştiremeyiz. Ama bu yolu kimlerle nasıl yürüyebileceğimizi seçebiliriz. Karşınızda ki insan, sizin duygusal ve bilişsel yeteneklerinize uygun biri değil. Karşılığınız olan bir yetişkin değil. Sizi kendisine hizmetçi gibi görüyor ama aslında onun eşi değil, ebeveyni rolünde olmanızı bekliyor. Kendisine ve bağımlılıklarına bakım veren bir anne. Eşinizin değil, çocuğunuzun ancak koşulsuz seveni ve değer vereni olabilirsiniz. İkinci bir başkasının sağlayanı, dindiricisi, gidericisi olamazsınız. Bütün yetişkin ilişkileri belli sınırlar çerçevesinde kurulur. Kimse için hiç bir şeye, daha iyi olur ümidiyle katlanamazsınız. İlişkilerimizin ne olursa olsun sınırları vardır ve asla koşulsuz değildir.

Eğer sınır koymazsanız, yanınızda olması gereken; sizin denginiz olaması gereken kişi, bir bakmışsınız uzağınızda ve çok gerinizde bir gün arkada kalakalmış. Sağladığınız konfor, onu sanki eli kolu tutmayan, ruhu körelmiş yatalak bir hasta yapmış. Bunun farkında olan yetişkin insanlar, o nedenle sorumluluklar üstlenir. Eşlerine yük değil, destek olur. Birbirlerini karşılar, duygusal sorumluluklarını bilir, üstlenir. Yani ilişkilerinin dengede durmasını sağlarlar. Aldığı değerin karşılığını geri sağlar, çoğaltır, pekiştirir geri verirler. Verimlidir yani.. Ve bu bir yetenektir. Bu yetenek insanın içinde olması gerekir ki beraber geliştirebilelim. Bu nedenle denir ya, insanın mayasına bakalım, toprağına bakalım, özü nedir bunu bir tanıyalım. Çünkü toprağı iyi olmayan bir bahçeye ne erkek ekelim, nasıl sularsak sulayalım besleyemez o toprak bu çiçeği, çıkmaz yeşermez bazılarının içinden hiç bir şey.

Bu durum korkunçmuş. Sağlıklı şekilde ayrılamıyor. Zihninde bir şeylerin başlangıcı ve sonu olabileceği kavramları gelişmemiş. Bu, davranışlarının sonuçlarını üstlenemeyen insanlarda gözlenen bir durum. Ben her istediğimi yaparım ama sana gelince benim kurallarım geçerli. Kuralları sadece ben yazarım. Ve kendi çıkarlarıma göre her şeyi kendi lehime değiştirebilirim. Bu narsistik bir kişiliğin özelliği. Bu durum, karşı tarafın sağlıklı bağlar kuramayacağını gösteriyor. Çünkü yapışıyor. Yani sizi ayrı bir birey olarak tanımlayamıyor. Evet bu her şeyi açıklıyor. O sizi gerçekten hiç bir zaman almayacak ve tanıyamayacak. Sizin kim olduğunuzun ve nasıl hissettiğinizin onun açısından hiç bir önemi yok. O halde zaten empati kuramıyor da diyebilirim. Sahip olduğu davranışlarının tamamı kendi kaygılarının dindirilmesi için sıraladığı istekler. Bu ilişkide siz diye bir şey yoksunuz. Sadece o var. O ve onun gidermeye çalıştığı diğer her şey var.

Bu bazı noktalarda tehlikelidir. Çünkü sağlıklı bir bırakmayı başaramıyor. Bizler, birbirimizi bu ilişkide iyi hissettiğimiz sürece tanımaya devam ederiz. Ama tüm ilişkilerin birer sonu vardır. Duyguların bitebilir. İsteklerin azalabilir, değişebilir. Veya bu ilişkide artık yapabileceklerinin bir sonu gelmiştir. Bu ilişki nasıl iki kişinin onayı ile başlamışsa, taraflardan birinin ayrılmasıyla birlikte sonlanabilir. Her şeyin sonu vardır. Bitiremeyeceğiniz şeylere başlamayın denir. Bir ilişki insanın her şeyi olamaz. Bir ilişkisi olmadan da insanlar son derece mutlu, sağlıklı ve kendisini gerçekleştirecek fırsatlar ortaya çıkararak yaşayabilir. Yani ilişkiler bizim için olmazsa olmaz değildir. Ve bitebilirler. Bunu hepimiz kabul ederiz. Bunu kabul ederek birbirimizi tanırız. Bunu kabul ederek bu yolu bir süre birlikte yürürüz. Kişilik gelişimini tamamlamamış ve benlik bilinci gelişmemiş insanlar bu durumu kabul edemezler. Ve bir şekilde sürdürmenin yollarını ararlar. Bu tür insanlar biten bir şeye tepki olarak genelde hiç bir şey olmamış gibi devam etmeyi seçerler. İnkar, kabullenmeme ve yok sayma savunma mekanizmalarını kullanırlar. İşte bu nedenle aranızda ne gerçek bir bağ kurulabilir ne de tam bir ayrılık yaşanabilir. 5 yaşında bir çocuğunuz olduğunu düşünün. Size yapışmış. Bırakmıyor. 12 yaşına gelene kadarda bırakmayacak. Ama sorun şu ki, bu tür kişiler hiç büyüyemiyor ve hep 5 yaş seviyesinde saplanmış kalıyorlar.

Evet bu tarz bir ilişkide sizin hayırlarınız var olamaz. Sizin hayırlarınız onun benliği için birer tehdittir. Çünkü o kaygılarını dindirmek için zaten sizinledir. Siz onun bakıcısısınız. Siz nasıl ona karşı bir yol çizebilirsiniz. Bu onun açısından kabul edilemez bir tehdittir ve sonlandırılmalıdır. Bu nedenle ceza alabilir veya suçlanabilirsiniz. Ve sonrasında hiç bir şey olmamış gibi devam ettirmeye çalıştığını görebilirsiniz. Bu tür davranışlar birer kalıp gibidir. Bu döngünün dışında bir duygulanım ondan bekleyemezsiniz. Onu artık tanıyorsunuz. O bu döngü içerisine sizi kendinizden şüphe etmenize neden olarak, kendinize olan güveni sarsarak, sizi kısıtlayarak ve körelterek kendi dünyasına çekmeye zorlayacak. Zaten sorunlu, kişilik gelişimi bozulmuş, kişilik bozukluğu geliştirmiş olan insanların tamamı aynı kalıpları tekrar eder. Daha farklı bir yapı gözlemlemeyiz.

Siz sınırlarınızı belirlediğinizde sizi ayrılmakla tehdit etmesi de bir felaket. Bu açıkça karşı tarafın sınır ihlalidir. Sadece buradan yola çıkarak karşı tarafın narsistik bir kişiliğe sahip olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Ne olursa olsun sınırlar her şeydir. karşı tarafın her zaman, her şartta onayının olup olmadığını, uygun görüp görmediğini, nasıl hissettiğini anlamak gerekir. Sadece benlik bilinci gelişmeyen, nesne farkındalığı olmayan, sizi birey olarak göremeyen kişiler buna dikkat edemezler. Sınırlarınızı reddeden biriyle kimsenin beraber olmaması gerektiğini çok açıkça söyleyebilirim. Bütün kapılar karşı tarafın, bağımlı kişilik yapısına sahip, manipülatif bir narsist olduğu yönüne çıkartıyor. İlişkisi sonlandırmakla tehdit edebilmek, tam da sizi ancak reddeden, sizin siz olarak görmeyi istemeyen birinin yapabileceği bir yöntem. Sizi bunca sürece katlanmanızı sağlayan tek şeyin sahip olduğunuz vicdanınız olduğunu görüyorum. Ancak karşı tarafın size veya başkalarına karşı bir vicdan ve sorumluluk değerleri taşımıyor. Aksine tüm bunları manipüle ederek kullanıyor. Bu sorunlu yapıyı tamamen bitirmeniz belki de çok yerinde olacak. Siz onun hasta bakıcısı değilsiniz. Ve bunun için maaşta almayacak, katlandıklarınıdan dolayı da kimse tarafından ödüllendirilmeyeceksiniz. Verdiğiniz ve devam ettiğiniz her şeyin kendinizden bir değer çaldığını, sizi eksilttiğini ve sağlıklı ilişkilere bir adım daha uzaklaştırdığını söyleyebilirim. Genelde insanlar bazı şeyleri çok uzatırlar. Ve sonunda iyi olabilecek seçenekleri de kalmaz. Her şeyleri içlerinde tükenir, kronik şekilde yine benzer kişilerle yanyana gelmiş bulurlar kendilerini. Bitirin ve her şeyden arının.

Bu durum tipik bir manipülatif insan davranışıdır. Bu tür rahatsız kişilerin sergilediği tipik bir davranıştır. Kendilerine asla toz kondurmazlar. Kendilerini asla düzeltme gereği duymazlar. Daima sizi, sizin davranışlarınızı suçlarlar. Her şeyin sebebi siz olursunuz. Sizi suçlarlar. Bu tür bir durumu tespit ettiğiniz an o kişiden uzaklaşmalısınız. Çünkü bu gerçekten hiç değişmez. Daima aynılardır. Lütfen onunla ilişkinizi bitirin. Bitirmek için ona bir şey ifade etmeniz ya da kanıtlamanız dahi yersizdir. Bitirin silin ve bir daha görüşmeyin. Tüm iletişim bağlantılarını kesin ve artık onu daima yok sayın. Onunla konuşmayın veya onu dinlemeyin ya da ona kendinizi ifade etmeye çalışmayın. Unutmayın tamamını ve tüm davranışlarınızı manipüle edecektir. Hayatınızdan çıktı olarak kabul edin ve bitsin. Hepsi bu kadar.

Kurtulmuş olmanıza sevindim. Bu gibilerin bağımlı bir dünyası vardır. Sizi tanımaya anlamaya ve dinlemeye ayıracak bir zihinleri olmaz. Nesne devamlılığı onlarda gelişmemiştir. Onlar kendi istek, ihtiyaç ve kaygıları doğrultusunda hareket eder. Verdiğiniz hiç bir değerin karşılığı onlarda bulunmaz. Bundan sonra sizin için sağlıklı olan diğer adaylara şans verebilir ve onlara zaman ayırabilirsiniz. Buradan daha fazla yorum yazamam iyi günler.