Evlilikte fedakarlık bir lûtuf mudur yoksa ortak sorumluluk mudur?

Tek taraflı fedakarlık kölelikten başka bir şey değil. Asıl fedakarlık iki tarafın da emek vermesi. Emek vermek uğraşmak çabalamak hep erkekten beklenen erkeğe yakışan şey olarak algı var. Bu algıyı dizilerle filmlerle kadınlara çok güzel empoze ettiler. Sorunun cevabı tabikide ortak bir sorumluluktur ve öyle olması da gerekiyor. Tek taraflı emek diğer tarafı sürekli memnun etmeye çalışmak resmen köleliktir.

Evlilikte fedakarlık, ne yalnızca bir lütuf ne de salt bir zorunluluk değildir. O, iki yüreğin sessizçe birbirine uzattığı bir eldir; kimi zaman bir tarafın gönlünden taşan bir çiçek gibi sunulur, kimi zaman da iki ruhun ortak yürüyüşünde adımların ritmini tutturur.
Bir lütuf gibi verildiğinde parlak ama kırılgan bir inciye benzer; karşılığında minnet bekler, sessiz bir hesaplaşmaya yol açabilir.
Ortak sorumluluk olarak taşındığında ise, evliliğin temeline serilen sağlam bir taş gibi, görünmez ama bütünün ağırlığını taşıyan bir güç haline gelir; her iki taraf da bu yükü paylaşır, her iki taraf da aynı nehirde aynı kayıkta yol alır. Fedakarlık ne saf bir hediye ne de tek taraflı bir yük; o, evliliğin şiirindeki ritim, dua ve emek arasında saklı bir köprüdür.

Evlilik ortak sorumluluklar ve görev paylaşımı gerektiren bir kurumdur.
Karşılıklı fedakarlıklar ve uyumda ilişkinin temel taşlarından biridir. İlişkiler 2 tarafın bazı şeylerden fedakarlık ederek birbirine bağlanması üzerine kurulur.
Bu bir lütuf değil ortak sorumluluktur