Huzurlu bir ailede büyümek nasıl bir duygu hiç tatmadim da?

Ben 25 yaşındayım kendimi bildim bileli evimizde hep kavga gürültü vardı çok nadir mutlu olduğumuz anları hatırlıyorum gerisi hep kavga hep şiddet hep gözyaşı.. Şimdilerde bir evin içinde iki ayrı dünyadan insanlar gibi yaşıyor annem ve babam.. Babam balkonda oturur sürekli biz annem ablam kardeşim ve abim oturma odası oturuyoruz Mutfak banyo ve tuvalet ortak kullanımda ama asla birlikte aynı ortamda olmuyoruz.. Çok garip geliyor kulağa biliyorum ve bildiğim içindir ki kimseyle paylaşamıyorum.. Buraya yazmak istedim.. Ama anlatacak o kadar çok şey var ki hangi birini yazsam hep eksik kalır.. Ben mutsuz bir ailede büyümüş ve bu aileyle halen imtihan edilen mutsuz bir insanım.. Çok zor geceleri gözyaşlarıyla uyumaya çalışmak, çok zor birileri baban nasıl ne yapıyor dediğinde yalandan her şey yolundaymış gibi türlü türlü yalanlar söylemeye çalışmak.. hep mutlu gibi görünmek Zor öyle zor ki bu, bir evladın babasının ölmesini istemesi her gün bunun için dualar etmesi..