Benim hayatım neden böyle?

Bilmiyordum herşeyi yalanmış köprüyü geçene kadar

Bilmiyorum ki ailesi deli kendisi onlara nazaran daha iyi ama onların bana gaştığını görmüyor kör gibi

Bütün mahalle biliyor çektiğimi taa tanımadığım insanlar bile onların yatacak yeri yok diyor düşün.. kapıma kavgaya geliyorlar ya ortada sebep yokken düşün deliliklerni

Babaevinde çocukla sığmak zor kendi evinde ne yaparsa yapsın özgür çocuk burada yapamaz ve kısıtlı yaşamak ne kadar zor ben bilirim

Orada da yaşadıklarım ağırdı mesela gece kızacaklar diye tuvalete gidememekten altıma kaçırmaya başlamıştım düşünsene sokağa çıkıyorsun nişanlınla altına kaçırıyprsun berbat birşeydi

Yok kira ödeyemedi

Aile apartmanı herkesin evi ayrı ya

İlla ki annem durduk yere söylüyor sende mi beni üzmek istiyorsun devamlı hatırlatıyorsun diyorum

Eski sevgilim nedensiz bıraktım hemen eşimle evlendim birdaha gün yüzü görmedim zaten yaşamadığım kalmadı rüyalarıma giriyor o sabah uyandığımda neden bunları yaşıyorum birkez daha anlıyorum

Yaşı küçük olduğu için 1 sene beklemem lazımdı benim aile şartları malum buluşamayız tekde sesli konuşamayız biriyle tanışıp hemen evlenmem lazım yoksa laf olurdu

Eski sevgilimi nedensiz bırakmanın bedelini ödüyor gibiyim keşke o olsaydı yanımda

Öyle

İnşallah ama bazı şeylerin bedelini ödüyorum

Eski sevgilimi nedensiz bıraktım eşimle evlendim o beni seviyordu hep rüyalarıma giriyor vicdan azabı gibi bir şey benim için kaç sene oldu ama yaptığım haksızlık gibi geliyor

Biliyorum benimle mezara kadar o olsaydı pişmanlığı mesela eşimin beni terk ettiği zamanlarda o olsaydı elimi bırakır mıydı hissi ya da gözlerme aşka bakar mıydı hissi çünkü o aşkı ben hissedemedim

En doğru cümle sanırım hayatını dahada zorlaştırma.. onun bana sahip çıakacağını bilsem isterse 1 gün onunla yaşasam yine kabul ederdim çünkü bu şekilde asalak gibiyim

Belki kader karşılaştırır ben akışına bırakırsam