Hayata karşı neden böyleyim?

Son aylarda her şeye karşı isteksizim. Sürekli evde olmak istiyorum ve bundan sıkılmıyorum. Okuduğum bölüm çok istediğim bir bölümdü, ama şimdi okula bile odaklanamıyorum. Derslerim oldukça fazla ve böyle yapmaya devam edersem sınıfta kalıcam. Arkadaşlarımla bir şey yapmak istemiyorum, eskisinden daha az konuşuyorum artık. Kimseyle yakınlık kuramıyorum. Bu yüzden de arkadaşlarımdan gittikçe uzaklaşıyorum. Evde olduğum sürede de sürekli internette vakit öldürüyorum. Her şeye karşı olan motivasyonum bitmiş durumda. Eskiden daha dindar bir insandım, şimdi onu bile kaybediyorum. İnançlarımı sorguladığımdan filan değil, sadece her şeye karşı olduğu gibi ibadetlere karşı da isteksizim. Aranızda böyle zamanlar geçiren oldu mu? Olduysa nasıl üstesinden geldiniz?
Hayata karşı neden böyleyim?
Cevapla