Annem ismimi anınca sanki üzerimden bi kaynar su dökülüyormuş gibi sinirleniyorum. Bunun psikolojide yeri var mı?

Annemle iyi mi olmam lazım

Kesinlikle. Bu burdan anlatilacak kadar kısa bir durum değil. Benim yaşım 25 ve hergün annemle barışmak için ne gerekirse yapmaya çalışıyorum. İlerde ki eş seçimin, çocuklarını büyütmen, insanların sana vereceği değer hepsi psikolojide anneden geçiyor. Kısacası anne her şeydir. Kötü bir anneyle sıkıntıyı çözemezsen kötü bir hayat demektir.

Yaşıtız ama lütfen böyle deme benim annemle yıldızım asla barışmaz artık içim ona karşı kinle dolu denedim bende ama olmuyor yapamıyorum

Sana anlatsam yerimde olsan sende affetmezsin :) Zor biliyorum yıllardır bununla savaşıyorum ama psikolojik bir gerçek. Affetmek zorundayız

Affetsem dahi sevemem ben ona baktkça sinirleniyorum bak ismimi anması bile beni delirtiyor o kadar içime işlemiş ben bunu nasıl yeneyim

Bence psikolojik yardım al imkanın varsa. Sana çok iyi gelecek. Bende gittim öyle devam etmedim ama iyi gelir bence. Bu hislerini anlatırsın detaylıca

Her ne yaparsam yapayım ben 5 6 yıldır böyleyim biriktire biriktire içim paslandı artık ona karşı beynimi ve kalbimi söküp atmadan ben asla onu gerçekten bi anne olarak göremeyeceğim

Bende de daha fazla belki 20 yıllık birikmişlik var 5 yaşından beri. Ama kaderinde doğduğun evi aileni seçemiyorsun. Bazı şeyleri zor da olsa kabullenmek zorundayız. Yoksa kendimize zarar. Kin nefret bizi bitirir onları değil.

Şu an nasılsınız peki
Ama ben dediğine yibe katılmıyorum annesiyle arası bozuk herkes hep mutsuz olmaz bence bu karşına çıkan insanlara bağlı

Psikolojide söyle. Neyden kaçarsan aynı vafislara sahip kişileri çekersin. Çünkü beyin o kişiyi kafasında kodluyor vê o kişinin benzerini bulunca o kişinin vasiflarini daha önceden tanıdığı için güvenli olan sanıp bağlanıyor. Buna babasından sevgi görmeyen kızların sert maço erkek sevmesini örnek verebilirim. Bu durum ekseriyetle böyle olur. Dayak yiyen biri gider dayak atan bir adama aşık olur. Yahut annesi çocukken sürekli döven kadın gider kendi çocukları olunca şiddete meyilli olur. (çevremde bizzat örnekleri var) yani ailemizle oluşturduğumuz sevgi dili bizde kalıcı. Daha çok detayı var emin ol. Kendin için bir yerden başla canım

Bu dediklerim çoğunluk böyle. Hatta bir söz var. Kızlar annelerinin kaderlerini yaşar. Çok kişide görülmüştür bu.
Bana gelirsek iyi olmaya çalışıyorum diyelim

Napıyorsun mesela çalışıyor musun ne kadar para veriyorsun ailene aslında bende biraz asi bi kızım bu yüzden daha da zorlanıyorum

Evet asisin sen biraz :) Ben şu an 25 yaşındayım ama 20 li yaşların başında ben aşırı aşırı asiydim. şu an daha torpuledim. Yok şimdilik çalışmıyorum

Yok biraz değil baya asiyim ama beni bu duruma getiren de annem zaten psikolojimi bozdu saçlarımın %80 ı ağardı şu an bilmiyorum sen kendini genç hissediyor musun ama saçlarıma kaşlarıma her yerine aklar düştü ki çocukken de bunun tam tersi ona en fazla düşkün olan bendim tüm kardeşlerim arasında

Benimde çıkıyor beyazlar ama inancına biraz sarıl sana iyi gelir. Ruhuna eziyet etme bu kadar. Emin ol yaşın ilerleyince 40 i geçince neden bu kadar isyan neden bu kadar kin ve nefret etmişim dicen. şu an farketmiyoruz ama bunu diyen çok kadın var.

Diyebilrim evet ama bu asla pişmanlık anlamında olmaz çünkü annem benim iyi niyetimi asla hak etmiyor biliyorum böyle yaparak en fazla kendime zarar veriyorum şu an aileden de dışlanan tek kişiyim herkes annemin yanında tek başıma hıçkıra hıçkıra ağlayarak bu psikolojinin altından kalkmaya çalışıyorum ama tükenen ben olacam yine de bak biliyorum bunların heosinin farkındayım ama yemin ederim olmuyor bi sevgi hissetmiyorum

Ah canım benim. O kadar iyi anlıyorum ki seni yemin ederim 🥺💖 karşıdan hep iyiler çıkar inşallah. Aslında evden uzaklaşsan aileni daha az görsen bu kadar nefret artmaz. Ben bazı dönemler uzak kalma şansım oldu rahatlamıştım o zmanalr. Emin ol sende de böyle olur. Bir yolunu bulursan biraz uzaklaşmak iyi gelir

Üniverstedeyken uzaktım mutluydum ams stanamadım bu yüzden burdayım hala ama atanmak için de bi şey yapmıyorum

Kesinlikle atanmaya bak. Olmadı çalışırsın iyi kötü maksat biraz uzak olmak. Yeni ortamlara gir. Kendin için bunları yap canım

Sürekli evde olup ailenden tetikleme

Çalışıyorum aslındaama bu psikolojim nedeniyle herkese uzağım çok asosyalim kimseyle konuşmak gülmek eğlenmek istemiyorum sadece yüz olarak görmesinler diye paramı kazanmaya çalışıyorum

Ne güzel çalışıyorsun. Şimdi ki adımın hayat enerjini kazanmak olsun. Arkadaşlarınla buluş gez dolaş. İlk başta bunu zorla yap kabuğundan çıkmayı dene. Zamanla yavaş yavaş iyi hissedeceksin emin ol

Arkadaşım yok ki

Çalıştığın yerde yok mu ya da üniversite den

Hayır çalıştığım yerde yok üniyi de dışarıda okudum kimse benimle aynı şehirde yaşamıyor

Hangi şehirde yaşıyorsun şimdi

Özelden yazıyorum canım