Valla ölseydim daha az acırdı. Çığlıklarım, acım, yemek bile yemiyordum. Bacağım öyle kötü kırılmıştı ki, tekrar yürümek hayal gibiydi; tek bacağımı bile hissedemiyordum. Evimi, arkadaşlarımı, sevdiğim herkesi özlüyordum. Ağlamak istiyordum ama aynı anda güçlü görünmek zorundaydım. Sesim bile beni terk etti. İnsanların anlayışsızlığı, arkadaşlarımın ihaneti…Hayallerimi çalmaya çalıştılar, çektiğim acıya acı eklediler. Hastane koridorlarında “anne” diye seslendiğim o günü asla unutamam. Amcama iyileşeceğin söz vermiştim, ama toprağa verdim. Sevdiğime sarılmak istedim; kolumu bile kaldıramadım… Buna asla unutamam. Sırtıma ağrıyı hafifletmek için küçük bir alet gibi bir şey taktılar... O yanma hissini asla unutamam. Kaç gündür üst üste güneşi ve ayı göremedim...🙃

Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer