Sevgiliniz olması utanılacak birşeymi?

Vogue'un geçen günlerde yayınladığı makaleyi görmüşsünüzdür. "Erkek arkadaşınızın, sevgilinizin olması utanılacak birşeymi?" başlıklı. Bu özellikle batıda, İngilizce konuşulan feminist camialarda son günlerde bir tartışma konusu haline geldi. Makaleyi kabaca özetlemem gerekirse ana teması kadınların artık kendi ayakları üzerinde durabildiği ve bu yüzden toplumda yalnız kadın imajının artık başarısızlıkla özdeşleştirilmediğine deyinilmiş. Bizim ülkemizdede bilirsiniz belli bir yaşı geçmiş bekar ve yalnız kadına evde kalmış gözüyle bakılır... Yabancı olmadığımız bir konsept.

Haliyle artık erkeklerin kadınlara verebileceği bir şey kalmadığı, erkeklere ihtiyacımız olmadığı ve heteroseksüelliğin ve kadınların erkek arkadaşı sevgilisinin olmasının feminist bakış açısına göre utanç duyulacak bir konuma gelmiş olduğundan bahsediyor. Ben şahsen bir feminist olarak buna sonuna kadar katılıyorum. Bence artık erkeklere bir ihtiyacımız kalmadı, erkeklerin bize satabileceği hiçbir şey yok.

Peki sizin bu konudaki düşünceleriniz nelerdir.

İngilizce konuşan batılı feminist mecralara iyi kötü hakimim ama Türkiyeli kadınlarında bu konudaki fikirlerini öğrenmek isterim.