Kocam çok anneci. Değişir mi?

Şimdi şöyle söyleyeyim burada bir başlık atıyorsunuz kocam anneci kocam bilmem neci bu sefer işin detayını bilmeden buradaki insanlarla ya işte anneci erkekten olmaz bilmem ne olmaz diye herkes böyle abuk subuk yorumlar yapacak peki annen anneci diyorsun şöyle bir şey söyleyeyim belki sana göre öyle geliyor adam annesine değer veriyor Ne yapsın yani seninle evlendi diye seni hayatına aldı diye annesine babasına ailesini bir kenara mı atacak? Ben sana şunu söyleyeyim mi bizim ülkemizde aslında anneci olan bir taraf varsa o da kadınlar kimse kusura bakmasın neden bilmiyorum evleniyorsunuz böyle erkek tarafına karşı bir düşmanlığınız var erkek annelerine karşı bir düşmanlığınız oluyor halbuki o senin kocan o kadın doğurdu. 3 gün sonra senin erkek çocuğun olursa senden yana olmasın mı Yani o da evlenip seni bir kenara mı atsın? O yüzden saçma sapan yorumlarınızı artık bir kenara bırakın adam annesini seviyor belki de ha her yaptığın annesinin dediğini göre yapıyorsa Bu da doğru değil insan bir kendi başına birey olması lazım ama siz kadınlarla istiyorsunuz ki erkek annesini bir kenara atsın ondan sonra değer vermesin hep benimle evlendikten sonra ailesini bir kenara atsın sadece Benim ailemle muhatap olsun benim annem değerli olsun e şimdi adamı sen anneci diyorsun da sen peki anneni arayıp sormuyor musun kadınların birçoğu gece gündüz annesiyle konuşuyor hatta bırak yatak odasında kocasıyla ne yaptığına kadar anlatıyor hepinizi biliyoruz yani bizzat gözümüzle şahit olduk o yüzden senin anlattığına göre değerlendiremem annesine değer veriyorsa o adama helal olsun diyorum. Eş bulunur ama anne bulunmaz

Kocanın “anneci” olması tek başına umutsuz bir durum değil; ama değişip değişmeyeceği, bunun hangi seviyede olduğuna ve kendisinin bunu problem olarak görüp görmediğine bağlı. Çünkü insan ancak “benim burada bir sınırım yok” ya da “eşimi zor durumda bırakıyorum” diyebildiği noktada gerçekten değişmeye başlıyor.

Bazı erkekler annesine saygılıdır ama evliliğinin sınırını da korur; bu sağlıklıdır. Sorun, annesini merkeze koyup seni ikinci plana attığında, kararları birlikte almak yerine annesine danışıp onun dediğini yaptığında, tartışmalarda “annem öyle dedi” diye seni yalnız bıraktığında başlıyor. Bu durumda mesele sevgi değil, bağımlılık ve sınır koyamama meselesi oluyor.

Değişir mi? Evet, değişebilir. Ama “sen uğraşırsan değişir” gibi bir yerden değil; o bunu fark edip sorumluluk alırsa değişir. Senin yapabileceğin en etkili şey, kavga çıkaran bir dilden uzak durup durumu netleştirmek: “Anneni sevmeni saygıyla karşılıyorum ama bizim evliliğimizde kararları birlikte almak istiyorum. Ben eşinim ve bu evin düzeninde benimle takım olmanı bekliyorum.” Böyle konuştuğunda konu “annen kötü” tartışmasına kaymadan, “bizim sınırımız ne” noktasında kalır.

Değişmesi imkansız. Ve bu durumda mutlu olmanızda.. Çok örnek var böyle. Benimde eşim acayip derecede annesine düşkün. Daha kötüsü annesi iyi niyetli değil. Bir kez ayırdı bizi. Tamamen küçük çocuğumun hatrına etmeyin eylemeyin dedim. Eşime kendisinin ve annesinin hayal edemeyeceği bir imkan sağladım. En lüks sitelerde en lüks arabalarla herkesin imrendiği bir hayat. Ama eşim zerre annesinin lafından çıkmayıp herhün ondan akıl alıyor. Herşeyimizi anında onunla paylaşıyor. Hiç şüphem yok annesi şu an ev sayımız ve mal varlığımız dahada artsın diye bekliyor…En sonunda herşeyin üzerine konup krallar gibi yaşamak için