Kadının kadına düşmanlığına çekememezliğine ne dersiniz?

Bazı kadınlar, başka bir kadının kendinden daha güzel, bakımlı, başarılı ya da dikkat çekici olduğunu gördüğünde hemen bir savunmaya geçiyor. Sanki o kadının parlaması, kendi değerini azaltıyormuş gibi hissediyor. Halbuki kimse kimsenin ışığını kısmıyor yani, herkesin yeri ayrı. Ama işte bazıları bunu kabullenemiyor. Ona niye bu kadar ilgi var, ben eksik miyim? diye düşünüyor içten içe. Oradan kıskançlık başlıyor, sonra arkadan konuşmalar, laf sokmalar falan… klasik hikâye. Bence bu biraz da özgüvenle alakalı. Kendinden emin, ne istediğini bilen kadın başkasını kıskanmaz, tersine helal olsun der geçer. Ama kendiyle barışık olmayan, hep eksik hisseden biri diğer kadını rakip görür. Kısacası, bu çekememezlik aslında diğerine değil, kendi içindeki eksikliğe duyulan öfke gibi bir şey.