Aileden Birisine Bakmak?

Arkadaşlar merhaba. Benim ablam 38 yaşında ne okudu, ne çalışıyor, ne de evleniyor. Hiçbir şey yapmayacağım siz bana eş*k gibi bakacaksınız diyor yıllardır. Ben liseden tam mezun oldum babam vefat etti. Ben de babamdan kalan imkanlarla yurtdışına taşındım ( benim babam ablamın öz babası değil, annemin eski kocasından ) Annem de, babamın vefatından sonra başka adamlarla görüşmeye, yaşamaya başladı.

18'den 22 yaşıma kadar bu sürede üniversiteye gidemedim çünkü hem o kaş*r anneme hem de eski kocasından olan p*cine para göndermekle yükümlendim. Annem zaten ilgilenmiyordu. Bu süreçte annem hep duygusal baskı yaptı ''o senin yine de ablan, napayım sokağa mı atayım, sende para var, nolur...''

Hayatla inatlaştım ve tabuları kırmaya çalıştım. Hem bir kız evlat olarak bu kadar koca 2 insanın sorumluluğu bana yüklenmişti hem de hangi yöne gitmem gerektiğini söyleyen kimse yoktu. Sonunda, 22 yaşımda bu yıl üniversiteye başladım ve kimya mühendisliği okuyorum.

Ama dostlar, ben artık eş*k kadar olmuş insanlara bakacağım diye ne rahat yaşıyorum, ne hayallerimde ki üniversiteye gidebildim, ne de başka bir şey... sırf onlara da bir şey kalabilsin diye kendi ağzıma s*çtım. Beni dışarıdan görseniz, hiç feminenliğim bile yok komple maskülen bir insana dönüştüm zaten.

Sizce bunlara ne yapılmalı dostlar? Bırak sokakta bile kalsınlar mı dersiniz? Çünkü ben çok yoruldum...