Tek yaşayıp nasıl sıkılmıyorsunuz?

Yalnız yaşamak başta özgürlük gibi geliyor ama bir yerden sonra gerçekten sıkıyor. Sessizlik fazla geliyor, insan sesine özlem başlıyor. Hele akşam olunca ev fazla büyük gelmeye başlıyor, değil mi? Bazen sadece birinin ne yapıyorsun demesini bile özlüyorsun. Ben olsam şunu yapardım: sabah kalkınca hemen telefona sarılmak yerine dışarı kısa bir yürüyüş. Hava soğuk bile olsa biraz temiz hava almak iyi geliyor. Sonra eve gel, kahveni yap, müzik aç, temizlik ya da kahvaltı neyse onu yap. Gün içinde illa büyük şeyler yapmak gerekmiyor, bazen sadece sıradan şeyleri güzel hale getirmek yetiyor. Bir de mesela akşamları film veya dizi izlerken yemek hazırlamak güzel oluyor. Hem sessizlik dağılmıyor hem de kendine vakit ayırmış oluyorsun. Hafta sonu da dışarı çıkmak şart değil ama market, sahil, ya da park fark etmez insan yüzü görmek bile iyi geliyor. Yani kısacası, yalnız yaşamaya alışmak biraz zaman istiyor ama o rutin oturunca, kendi düzeninin tadını çıkarmaya başlıyorsun. İlk zamanlar sıkıcı ama sonra ya kimse bulaşmıyor, ev tertemiz, canım ne isterse onu yapıyorum hissi geliyor, o baya güzel oluyor.