Kızlar, Bunu unutabilmeniz mümkğn olur muydu?

Beni kendine örnek alan teyzemin kızı ve beni sürekli çekiştiren dedikodumu yapan komşu teyzelerin önğnde falakaya yatırıp bağırta bağırta tövbe ettire ettire dövdü... zarar vermeden dövmek için sadece ayaklarımın altına vurması; vuracağı yeri sopayı önceden kendisinin belirlemiş olması hatta vurul şiddetini bile bilinçli ve sakin şekilde belirlemiş olması ve dayak sırasında neler yapamayacağımı bana defalarca söylenmesi çok korkunç hatırladıkça fena oluyorum aradan yıllar geçti ama içime sindiremiyorum... özellikle de direnç gösteremeyip teslim olmam ve objektif bakış açısıyla her bakımdan bana fayda sağlamış olmasını düşündürecek pek çok kazanımı sağlamış olması daha da travmatik kılıyor...
Beni gelişigüzel döven bir psikopat kardeşim olsa beni manyakça bir sebeple öldüresiye dövse bunu kaldırmak daha kolay olurdu. Bu kadar gurur kırıcı olmazdı

Hmmm olayın iç yüzünü bilmiyordum kusura bakma sen haklısın tam bir caniymiş ama olanlar senin suçun değil. Kendini kötü hissetme ve hayatina bak intikam falan uğraşma. Unutmak en büyük intikamdir görüşme sadece o kadar.

Ya benim bağırmalarımı duyup gelen komşu kadınların önpnde ayaklarımın altına inen her sopada tövbe ne olursun daha vurma tövbe bir daha sigara içmeywcwpşm yalvarırım içki ağzıma koyjayacapım tövbe bşr daha madde kulkananlarla gezmeywcwpğm senden izinsiz gece çıkmayacağım diye yalvarıdıkça kendi aralarında "bak işte sopayı yiyince nasıl yıla geldi; şimdi sıkıysa sabaha karşı eve sarhoş gelsin bakalım" diye konuşmaları daha da artıyordu. Ben onların ağızlarının payını vermek şöyle dursun sopa yedikçe daha da yalvardım. ... hepsi neyse de beni örnek alan teyzemin kızı vardı onu özellikle çağırmıştı onun gözünün önğnde olsun bu dayak diye...
En kötüsü de işte kardeşim cani detip geçemiyorum. Sadece ayaklarımın altına vurması, sadece esnek kablo borusuyla kalıcı zarar vermeden ama çok fena acıtarak dövmesi; her sopadan sonra tövbeler ettirmesi hem ona cani deyşp geçmeyi hem de bu gurur kırıklığını unutmamı zorlaştırıyor

Açıkçası kardeşin senin o kötü alışkanlıkların vazgeçmeni sağlamış bu olumlu bir şey. İçki sigara anlarim ama madde kullananlarla geziyosan seni caydırması iyi olmuş şiddeti desteklemem hiçbir zaman ama madde kullanıp ölmenden iyidir kardeşinden dayak yemen. Onun dışında şu anki gurur kırıklığını anlayabiliyorum ama şöyle düşün sen kötü yollara düşmeden kardeşin seni kötü bi şekilde bile olsa döndürmüş. O yüzden artik geçmişe bakma. Bu hayatta herkesin düştüğü gururunun kırıldığı dönemler oluyor yalnız değilsin önemli olan yeniden yeniden dirilip kendini bulma yolculuğuna geçmişe takilmadan devam etmen. Zor da olsa hafizandan sileceksin ya da evet böyle şeyler yaşadım ama bana çok şey kattı olgunlaştim diyip hayatina devam edeceksin.

Ya hep benim iyiliğimi düşünerek dövdüğü için polise gidemedim. Ama ilk falaka sonrası tüm o arkadaşlarımı arattırıp erkek kardeşim izin vermediği için daha görğşemeyeceğiz dedirttiği için daha o gece beni hizaya sokmaya başlamıştı. Toplam 4 falakada sigara alışkanlığım bile bitti ama v. e. l. e. t bu defa tutturdu seni zamanında mezun edeceğim zayıf not aldığında falakaya yatacağını bilirsen kafayı dersten kaldıramazsın dedi... geröekren de biraz dersten kaynatmak istediğimde ayaklarımın altında karıncalanma hissediyordum. Bşrmjaç defa da dersten kaytatdım ve hedeflediği notu alamadım diye dövdü. Br kere 50 değil de 47 aldım diye acımadan yatırdı falakaya. O çok içime oturmuştu. Zamanında mezun olurken "hiç olmazsa o gün zulmettiğimi haksız yere dövdüğünü kabul et" dedim... cevabı dayaktan bile fenaydı... ablacım o günden sonra 61'den aşağı not aldın mı? Diye sordu... cevap hayır idi hık mık ettim gazı bitmiş çakmak gibi kaldım. Keşke o yediğim son dayak olmasaydı da yani dayakla bu kafar kolay hizaya gekmiş olma duygusunu yaşamasaydım. Herkes diyor ki dayakla kimse değişmez dayakla hiçbir uete varılmaz ama ben eski hayatımdan kırıntı bile taşıyamadım inat da edemedim dünkü çocuk beni mum etti şamdana dikti... sence çok mu zayıf biriyim?

Sebepsiz yere tekme tokat dayak yiyip ağzının burnunu kırılmasıyla bu şekilde çaresizce dayağı bekleyen ayaklarının altına belirli sayıda sopa vurulurken sergilenmek bambaşka...

Beni kendine örnek alan teyzemin kızı ve beni sürekli çekiştiren dedikodumu yapan komşu teyzelerin önğnde falakaya yatırıp bağırta bağırta tövbe ettire ettire dövdü... zarar vermeden dövmek için sadece ayaklarımın altına vurması; vuracağı yeri sopayı önceden kendisinin belirlemiş olması hatta vurul şiddetini bile bilinçli ve sakin şekilde belirlemiş olması ve dayak sırasında neler yapamayacağımı bana defalarca söylenmesi çok korkunç hatırladıkça fena oluyorum aradan yıllar geçti ama içime sindiremiyorum... özellikle de direnç gösteremeyip teslim olmam ve objektif bakış açısıyla her bakımdan bana fayda sağlamış olmasını düşündürecek pek çok kazanımı sağlamış olması daha da travmatik kılıyor...
Beni gelişigüzel döven bir psikopat kardeşim olsa beni manyakça bir sebeple öldüresiye dövse bunu kaldırmak daha kolay olurdu. Bu kadar gurur kırıcı olmazdı