Arkadaşlar ben 3 yıldır bir arkadaşım ekiyorum erkek arkadaşımi ama bilerek yapmıyorum sizce ne yapmam lazım?

Sen aslında o çocuğu seviyorsun ya da en azından kötü biri olmadığını biliyorsun ama içinde bir yer ya bir şey olursa diye hep tetikte kalıyor. O yüzden istemsizce uzak duruyorsun. Bu da zamanla alışkanlığa dönüşmüş. Yani onu bilerek ekmiyorsun ama bir yandan da kendini koruma içgüdüsü devreye giriyor. Bunda yanlış bir şey yok ama şöyle bir sıkıntı çıkıyor: Karşı taraf senin niyetini bilmiyor. O da beni istemiyor galiba diye düşünüyor olabilir. O yüzden bence yapabileceğin en mantıklı şey, açık açık benim erkeklerle yalnız görüşmekte biraz sıkıntım var, senden kaynaklı değil demek. Çünkü o zaman hem o yanlış anlamaz hem sen rahat edersin. Bir de şöyle düşün, güven duygusu birden gelmiyor. Zorlanman normal. Ama tamamen kaçtıkça da kendine şans tanımıyorsun. Ufak ufak başla, illa yalnız buluşmak değil, mesela dışarda otur, kısa bir süre görüş, sonra istersen kalkarsın.