Kayınpederimi herkes başıma attı kafayı yemek üzereyim?

Kayınpederim elini köyde kesmiş yeni eşi aradı ben bakıcı değilim boşanıyorum vs diye. Nişanlımla bir hışımla aldık geldik.(Bu arada evlenmedik birlikte yaşıyoruz bu sene evleneceğiz) Sözde abisinde 1 hafta kalacaktı 1 hafta bizde. Abisi 3 gün baktı sonra başıma attı. Kaç gündür hastanesinden tutun ağzına ilacına varana kadar ben veriyorum bir yere kımıldayamıyorum. Afederseniz tuvalete bile gidebilirsem ne mutlu. Giyim, kuşam, konfor hepsi bitmiş durumda. Sabah artık çıldırdım abinide söyle biraz nefes alayım evde inanın 5 posta çamaşır bir o kadar ütülenecekler. Sözde babalarına bakıp sahip çıkacaklar ama bana kaldı her şey. A’dan Z’ye koşuyorum. Lafta babam babam babam. Az dışarı çıkıyorum ee nerdesin yemek yok. Kafayı yiyeceğim kendi ailemle ilgilenemiyorum. Duymamış olayım abime ben diyemem dedi. Ben gelmesin istemiyorum demiyorum ama nefes almak işlerimi halletmek istiyorum. Birde sağolsun uzun uzun geçmiş anı sohbetleri var günde 3 saat en az kafa sallamaktan usandım. İşimi bıraktırıp ee gel kızım sohbet edelim. İnanın 4 yıllık ilişkimi bitirmeyi düşünüyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Nişanlım anca seni anlıyorum bunalıyorsun, huzurun kaçtı, kısıtlandın bişey yapamam diyor. Bütün psikolojim alt üst durumda. Bugün evdeki robot modumu bırakıp hiç bir iş yapmayıp eve geç gelmeyi düşünüyorum bir süre. Herşeyi muntazam yapınca sanırım bir şey yapmıyor gibi duruyor. Aklım karmançorman. Abi kardeş kurulu düzen hizmet keyifleri süper ötesi. Abisinin eşi zaten gelemez böyle şeylere bir aptal ben miyim anlayamadım.