Sevgilim ve ailesi?

Dört yıl az değil, o ailenin içine girmişsin, seni tanıyorlar, özel günlere çağırıyorlar, belli ki sen de orada artık aileden biri gibiyim diye düşünüyorsun. Sonra bir bakıyorsun, böyle önemli bir şeyde hele ki o hapisteyken, senin için de duygusal bir konu seni hiç hesaba katmamışlar. İnsan ister istemez dışlanmış hisseder. Ama şöyle bir tarafı da var: Belki gerçekten akıllarına gelmedi, ya da hapishane ziyareti özel olur, sevgilisinin gelmesi uygun olmaz diye düşünmüş olabilirler. Bazı aileler bu konuda biraz daha kapalı davranır. Yani seni dışlamak istedikleri için değil de, o anın aile içi bir şey olduğunu düşünmüş olabilirler. Ben olsam alınırdım ama kavga çıkarmazdım. Sonra erkek arkadaşımla konuşurken şöyle bir laf arasında söylerdim mesela; Annenleri gördüm, ziyaret edeceklermiş, keşke ben de gelebilseydim, çok isterdim. Bu kadar. Ne suçlama var, ne trip. Ama mesaj da net gidiyor.