Zamaninda sunulmayan özgürlüğün intikamini aldınız mı hiç?

4 gobek istanbulluyum, İstanbulunda göbeğinde yaşıyorum ama ailem hep 1950 koy kafasi oldular, hala öyleler ama çocukluğumdaki gibi etkilenip icsellestirmiyorum tabi.

31 yasindayim, 1 kez bile evlilik hayali kurmadım. Hep sacma geldi bana cnslligi mesrulastirmak icin uydurulan kılıf gibi. Calisiyorum, para kazanıyorum, istediğim gibi geziyorum ama hala ve inatla ailemle yaşıyorum. İçimde bir sey beni onlardan kopartmiyor. Sorumluluk almiyorum en başta sanirim çocukken gordugum baskinin acısını çıkarıyorum. Kafama göre yaşıyorum bu yasta biri para biriktirir ev işine yardım eder temizlikte yapar ama ben umrumda değilmiş gibi davranıyorum. 11 yasinda 3 arkadas bir arkadaşın evine gitmiştik babane ve annesi de evdeydi bu arada. Yarım sa oturduk kek yedik, arkadas çaldığı müzik aletlerini gösterdi, bu kadar. Cok da sevecen tatlı bir ailesi vardi, eve gelip günlerce bunun bedelini ödedim. Nasil bir erkeğin evine gidermisim 11 yasindayim he:) bunun gibi çokça hikaye ve tukenmislik. Evli kadınların halini gördükçe sadece üzülüyorum, mutlu olanlarda vardir tabi ama erkeğe hizmetcilik evlilik dediğin şey.

Neyse bu da bir iç döküştü zaten.