Karsındakıyle konusamıyorum. Konu bulamıyorum. Bu nasıl gecer? Sacmalıcam dıye korkuyorum?

Sen aslında konuşamıyor değilsin. Sadece kafanda sürekli ya saçmalarım, ya yanlış bir şey derim diye bir ses var. O ses seni kitliyor. Çünkü o an konuşmaktan çok doğru konuşmaya çalışıyorsun. Beyin de diyor ki buna dikkat et, onu söyleme, şunu düzelt derken boş kalıyor. Bir de annenin tavrı da işin tuzu biberi olmuş. Sürekli hızlı anlat, saçmalama gibi cümleler duyunca ister istemez içine kapanırsın. Çünkü o zaman ya yine beğenmezse diye bir korku oluşur. Aslında bu geçer. Ama hemen değil. Önce kendine biraz izin vermen gerekiyor. Hani biriyle konuşurken cümlelerin yarım kalsa bile, boş ver ya, toparlarım diyebilmelisin. Çünkü insanlar genelde ne dediğini değil, nasıl hissettirdiğini hatırlar. Senin derdin sosyal beceri eksikliği değil. Sadece fazla düşünüyorsun. Fazla düşünüp az rahatlıyorsun.