Ayıcığım beni korkutuyor ne yapmalıyım?

Annemin dediğine göre 1. yaş günümde hediye edilen bir ayıcık var ama görseniz hayatımın her anında yanımda tutmuşumdur çok severdim hala seviyorum anlatamayacağim şekilde fazla bir sevgi elimi değdirdiğim an rahatlama hissediyorum içim hoş oluyor huzurla kaplanıyorum yere düşse canımdan can kopuyormuş gibi geliyor. Neyse ben liseye geçene kadar hep ayıcığımla vakit geçirdim sosyal değildim varım yoğum oydu zamanla ortaokulda ayıcığımla vakit geçirmek için okula gitmezdim kafamı duvara vurur yara eder düştüm der evde kalırdım ama nedense acımaz ayıcığımla olduğu sürece sorun etmezdim. Liseye geçtiğimde sabah 8 akşam 5 arası okulda olurdum ve bu yüzden ayıcığımla vakit geçirmemeye başladım fakat hala annem büyüdüm diye kaldırsa bağırır gözüm dönmüş gibi etrafı kurcalardım. Arkadaşlarımla vakit geçirirken ayıcığımı anlatıyordum onlara ilk kez sosyalleşmenin mutluluğuyla artık ayıcığımı sadece yatağın bir köşesinde bırakıyordum sonra bir gün arkadaşım bizim evde kalmaya geldi. Ablam o zamanlar üniversitede o yüzden odamda boş bir yatak var neyse uyuyacağız artık geç oldu arkadaşım birden "uyurken ayıcığını çevirir misin beni korkutuyor sanki beni izliyormuş gibi" dedi. Komik gelmişti ama gün geçtikçe arkadaşım diğerlerine ve bana bunu anlatmaya çalıştı "bir görseniz sanki ona ve bana bakış şekli farklı" diyordu bense çok tatlı olduğunu savunuyordum. Arkadaşlarım doğum günüm için geldiklerinde nedense hepsi tedirgindi inatla ayıcığı kaldırmamı izlenme hissinden korktuklarını ve nasıl fark etmediğimi söylüyorlardı. Gecesinde ayıcığı dolapta unutup uyudum ve bir baktım onsuz uyuyabiliyorum. O hafta dolapta kaldı ve sonra olanlar oldu her gece bakın neredeyse her gece önce uyanıyordum ve hareket edemiyordum sadece gözlerim hareket ediyordu sonra hareket etmeye başladığımda sağ bacağıma kramp giriyordu. Anneme söylediğimde doktora gittik sadece vitaminsizliktendir dedi psikoloğa gittik yine sonuç alamadım devamı var ama yazdırmıyor devam ederim