İnsanlar en sevdiklerinin ölümüyle nasıl başa çıkıyor?

Birini kaybetmek öyle kolay atlatılacak bir şey değil. İnsan önce bir boşluğa düşüyor. Her şey bir anda anlamsız geliyor, sabah kalkınca bile neden kalkıyorum ki diye düşünüyorsun. Zaman geçiyor ama o ilk günkü gibi olmuyor hiçbir zaman, sadece alışıyorsun o yokluğa. Bazı insanlar sürekli meşgul olmaya çalışıyor, kafasını dağıtmak için. Kimisi ise tam tersi, içine kapanıyor, hiçbir şey yapmak istemiyor. Herkesin başa çıkma şekli başka. Ama çoğu kişi bir süre sonra fark ediyor ki, ne kadar kaçarsa kaçsın, o kişi hep bir şekilde aklında. Bazen bir şarkıda, bazen bir kokuda, bazen yolda yürürken bir anda geliyor aklına. Bence atlatmak diye bir şey yok. Sadece o acıyla yaşamayı öğreniyorsun. Eskisi kadar acıtmıyor belki ama tamamen geçmiyor da. Hayat devam ediyor, sen de bir şekilde onunla beraber yürüyorsun ve insan sevdiğini kaybedince, bir parçası hep eksik kalıyor ama zamanla o eksikle yaşamayı öğreniyor. Başka bir yolu yok.