En özlediğiniz, kıymetini bilemediğimiz yaş aralığınız hangisi?

Benim en çok özlediğim ve değerini o an fark edemediğim dönem lise yılları oldu çünkü hayat aslında oldukça sade ve anlaşılırdı günümün büyük kısmı okul dersler ve arkadaşlarla geçen vakitlerden ibaretti ama yine de içinde kendine özgü bir heyecan barındırıyordu. Gelecek planları elbette vardı ama bugünkü kadar ağır sorumluluklar hissettirmiyordu sanki önümüzde sınırsız bir zaman varmış gibi rahat davranıyorduk. En basit şeyler bile okul çıkışı yapılan kısa bir yürüyüş kantinde edilen sohbet ders arasında paylaşılan küçücük bir sır o yaşlarda sıradan görünüyordu ama şimdi bakınca bunların aslında hayatın en samimi ve sahici anları olduğunu anlıyorum. O dönem insanın hem çocukluktan çıkıp hem de tam anlamıyla yetişkinliğe girmediği iki tarafın da tadını aynı anda hissettirdiği çok özel bir aralıkmış ama yaşarken bunun değerini hiç düşünmemişim.