Ailemle görüşmüyorum güncelleme?

Merhaba bundan neredeyse 1 ay önce başımdan geçenleri anlatmıştım belki dertleşir acımı dindiririm diye. Güncelleme yapıcam. Eğer yazdıklarımı okumadıysanız lütfen okuyun beni daha iyi anlarsınız. O olaydan sonra bütün akrabalarım ablam, amcam, yengem, kuzenlerim benimle bir anda irtibatı kesmişlerdi. Ben bunu şimdi anlayabiliyorum neden olduğunu. İlk zamanlar bunun benim yaşananlara karşı olan hasaslığıma bağlamıştım. "Neden aramıyorlar, halimi hatrımı sormuyorlar? Hamileyim insan aç mısın açıkta mısın sağlığın nasıl diye sorara" demiştim. Çünkü bütük bir düşük tehlikesi geçirmiştim. Neyse uzatmayayım. Beni silip atmalarının sebebi babamın akrabalarımı eşime karşı doldurmasıymış. Dün geç saatlerde babama yazdım " Neden bana sahip çıkmadınız, hayattayken yetim gibi bıraktınız" diye. Aslında uzun zamandır hesap sormak istiyordum ama yaşlılar üzülmesinler diye hep içime atıyordum. Dün bu mesajın üstüne aradı beni. Ve uzunca konuştuk... İlk sorduğum şey neden baba oldu neden yaptınız dedim. Biz bişey yapmadık, artık barışın, ılımlı yaklaş bir kere de dedi. Her ne kadar barışmak gibi birşeyin imkanı olmadığını söylemem rağmen her seferinde olan olmuş inadı bırak dedi bana. O an anladım hala daha olayın ciddiyetinde değillerdi. Hem ağlıyor hem de konuşmaya çalışıyordum dün. En son işin ucunda ölüm yok inadı bırak dedi dün. Ben de ucunda ölüm vardı bebeğim için benim için ölüm vardı dediğimde. Bana öyle bir şey söyledi ki aslında sormak istediğim sorunun cevabını almıştım. "Bir sen mi çocuk düşürüyosun" demişti. Ne ben , ne de evladım onların için bir değer taşımıyorduk. Peki neden beni Kastamonu'da barındırmadın dediğimde ise "Ufacık yerde beni rezil ettin, kapıya ambulans çağırdın" demişti. Ben ambulansı uzun süren ve geçmek bilmeyen kalp çarpıntım için çağırmıştım. Daha öncesinde geçirdiğim kalp ameliyatınında verdiği korkuyla çağırdım ambulansı. Ama gel gör ki babam için utanç kaynağıymış. Bana eşimi kötülemeye başladı "Sen onun aklıyla yürüyosun, kendi aklını kullanamıyorsun, hep dolduruşuna geliyorsun" demişti. Olan olaylardan sonra eşim babama hakaret etmiş tehtih etmişti doğal olarak. Çünkü benim ve evladımın yaşam tehlikesi varken bizi uzun yola koymuştu. Neyse uzun lafın kısası bana dün ettiği kelimler aslında uzun zamandır kurtulmayı beklediğim zincirlerimin anahtarı olmuştu. Uzun zamandır gördüğüm hasret, öfke içeren rüyaların aksine dün gayet huzurlu rüyalar gördüm. Bu benim için o kadar büyük bir başarı ki... Diyeceğim o ki kimin yüzünden bilmiyorum ama bir günde etrafımda ne akrabam ne de ailem kaldı. Ve açıkçası bu saaten sonra kimse ama kimse umrumda değil karanlık bulutların üzerimden kalktığını hissediyorum, herkesin de numarasını sildim.

Ailemle görüşmüyorum güncelleme?
Cevapla