Nasıl İyi Olabilirim ki?

Direk konuya gireceğim yoksa istemediğim şeyler olucak... Ben daha 10 yaşındayken annemin başka adamlarla birlikte olduğuna şahit oldum. 15 yaşıma geldiğimde ise annem beni ve babamı bırakıp gitti. Zor geçen bir okul hayatım oldu, kötü notlar devamsızlık.. ve kendime bakmak zorunda kaldığım için de üniversiteye gidemedim. Çalışmam gerekiyordu.

15-16 yaşlarımda babam yeniden evlendi. Üvey annem beni istemedi, sürekli kavga çıkardı ve her şeyin suçunu benim üzerime attı. Babam da her zaman onun tarafını tuttu. 20 li yaşlarda taşındım. Hayatta kalmak için bankalara borçlandım, kredi kartlarıyla uğraştım ama bir yandan da çalıştım.

Bugün işim iyi, gelirim de fena değil. Ama ne bir arkadaşım oldu ne de konuşacak birileri. Hep borç ödedim, kazandığım para elime hiç kalmadı. Bir bardak su ya da kahve bile bana pahalı geliyordu. Yine de asla pes etmedim. Çok hırslıydım ve kendi çapımda başardım kirada olsa nerdeyse 10 senedir kendi basıma yer içer gezerim. Bir batarım bir çıkarım ama artık yoruldum.

Yine de içimde bir yara var. Hiç kız arkadaşım olmadı. Hiç halı sahaya gitmedim, belki bir iki kere sınamaya gittim denedim. Okey, tavla oynayacak bir arkadaşım olmadı. Yanlız hissettiğim akşamlarda “Gel bir kahve içelim” diyeceğim kimse olmadı.

Aslında düşündüğünüzden daha sosyal biriyim. Saha satış uzmanıyım; gün içinde sürekli insanlarla konuşuyor, gülüyor, satış yapmaya çalışıyorum. Ama akşam eve geldiğimde o malum boşlukla yüzleşiyorum. İyi olmadığımı biliyorum. Neden bukadar anlattım onuda bilmiyorum. İstenmeyen bir insan, sevilmeyen bir erkek, belki de hiç sevilmicek bir köşe başında yitecek bir beden.

Nasıl İyi Olabilirim ki?
Cevapla