Uzun olacak. Yaşadığım bir şeyi anlatmak istiyorum bana aklı başında cevap verin olur mu? Benim davranışımda acaba gariplik var mı?

Ben ergenliğinden beri hayatını geleceğini planlayarak yaşayan biriydim fakat planladığım hiçbir şekilde hayatım devam etmedi. Bunun bende sebep olduğu hem bir kırılganlık, özgüvensizlik, işe yaramazlık hissi var hem de ekonomik sorunlar, gelecek kaygısı ve içimde hissettiğim bir duygusal boşluk var.

Duygusal boşluk kısmı hiç sevgilimin olmayışı, hayatımdaki erkek evleneceğim erkek olmayacaksa hiçbir şey yaşamayayım düşüncesinden kaynaklanmakla birlikte ekonomik sorunların olması akademik/mesleki olarak olmak istediğim yerde olamayışım da var. Yani ben kendim gibi birini bulmak istedim bunun için de mesleki açıdan olmam gereken yerde olmam lazımdı olmadı.

Hemen belirteyim mutlaka sorarsınız kapalı değilim, doğulu değilim, dindar hiç değilim dini hassasiyetim yok. Hatta deizimle ateizm arasındayım. Din benim için toplum içinde onay almak için uygulanan bir ritüelden başka bir şey değil ama ahlaklıyım. Buna inanıyorum. Yalan söylemem hırsızlık dedikodu yapmam açık saçık gezmem nikahsız sekse karşıyım. (sebebi kültürel ve erkeklere güvenmeyişim ailemden onay beklemem)

Ben bir gün iş çıkışı deniz kenarına gittim. Deniz kenarında oturmuş kendi halimde duygusal müzik dinliyordum. Uzaklara dalıp dalıp duygulanıyordum. Yaşım 30. Bir kadın yanıma oturdu bankta sonra kalktı gitti. Ben iplemedim. Sonra yine geldi bana dedi ki "Ah güzel kızım neyin var neden duygusallaştın. Bir derdin mi var? Öyle uzaklara dalıp gidiyorsun denize bakıp" dedi. Ben de dinlediğim şarkıların bana verdiği ruh hali ve ilk 2 paragrafta yazdığım arkaplandan dolayı sesim çatallaştı ve ağlamaklı oldum. Ona az buçuk bu sorunlarımdan bahsettim. Kadıncağız da annem yaşlarındaydı. İyi biriydi. Sonra bana o da kendi yalnızlığından bahsetti. Ben dedi bu gençlere üzülüyorum çok yanlış zor zamanlara denk geldiniz. Bizim zamanımızda iş aş evlilik bu kadar zor değildi dedi. Benim de senin yaşında evlatlarım var. Bir kızım bir oğlum var dedi. Oğlundan bahsetti. O da senin gibi işsiz kaldı. İçine kapandı. Çocuk bizden sıkılıyor. Artık bir arkadaş istiyor birisini istiyor dedi. Sen de onun gibisin dedi. Oğlunun instagram hesabını gösterdi istersen bir ekle dedi. Ben başta olmaz falan dediysem de yine sohbetimize devam ettik. Oğlunu beğendim. Annesi iyiyse oğlu da iyidir konuşmaktan ne zarar gelir ki dedim. Çocuğu ekledim. O da hemen kabul etti. Sonra ben daha evime varasıya kadar selam nasılsın falan demiş. Annesi benden önce eve varmış ve annesi ona anlatmış her şeyi. Sonra ben bu çocukla kafede buluştum o bana kendi hikayesini anlattı. Ben ona anlattım. Bana ailesinin mal varlığından işinden gücünden bahsetti. Esnaflarmış babasının işinde 30 kişi çalışıyormuş. Belediyeden ihaleler almış. Dubleks evleri varmış. Sevgilisi olmuş ciddiymiş sonra olmamış evleneceğim diye para biriktirmiş 1 milyon kadar sonra evlenmeyince gitmiş araba almış. İyi yapmışsın dedim. Unutabildin mi peki o kişiyi dedim haziranda bitmiş ilişkileri. Unutamayacağım kimse olmadı dedi. Beni beğendiğini söyledi iltifat etti ben de onu beğendim. Söyledim hoşlandım dedim. Bana bizden olur mu dedi olabilir dedim. Konuşma esnasında yanağına dokunabilir miyim makas alabilir miyim dedi hayır dedim. Çünkü hem anlamsız geldi hem de daha ilk seferden o kadar bile yakın temasa hazır değildim. Ben ona daha önce hiç sevgilim olmadı dedim. O da inanmadı. Flört etmeyi de bilmiyorum dedim hiç mi kapmadın bir şeyler bu zamana kadar dedi. Bana ailesinin mal varlığını işini vs saydıktan sonra benim ailemin işini falan sordu sizde var mı tarla takka dedi. Bizde yok dedim.