Allah hepimize vermiş bir sana vermemiş dediğin biri var mı?

Evet var. Hatta bir tane değil birkaç tane var. Bazen öyle anlar geliyor ki etrafındaki herkesin hayatı rayında gibi görünüyor. İşleri yolunda. Evlilik yapıyorlar. Evin anahtarını alıyorlar. Yurt dışına çıkıyorlar. Sınavı kazanıyorlar. Çocuk sahibi oluyorlar. Ne istiyorlarsa bir şekilde oluyor. Sen de köşede durmuş gibi hissediyorsun. Sessizce izliyorsun. Dışarıdan belli etmesen de içinden ben niye böyle kaldım diyorsun. Allah herkese vermiş bir bana vermemiş diye geçiriyorsun. Bu bir kıskançlık değil aslında. Bu eksiklik duygusu bir hayal kırıklığı ve yalnızlık. İnsan bazen kendini dışlanmış gibi hissediyor. Sanki duaların boşa gidiyor. Sanki görünmüyorsun. Sanki ne kadar çabalarsan çabala elin boş kalıyor. Bu çok can yakıyor. Çünkü hak etmediğini düşündüğün bir boşlukta sıkışıp kalmış oluyorsun. Ben de hissettim bunu. Çok net ve bu duygu insana her şey boş dedirtiyor. Ama sonra zaman geçtikçe fark ediyorsun. Bazı şeyler biraz geç geliyor. Belki farklı bir şekilde geliyor. Ama gelirken senin içinde başka bir şeyler de büyüyor..