"Ben seni kıskanıyor muyum çok mu seviyorum bunu anlayamıyorum" diyen bir anne hakkında ne düşünürsünüz?

Senin yerinde olsam bu cümleyi duymak beni çok üzerdi. Çünkü bir çocuğun annesinden beklediği şey kıyas değil, kıskançlık hiç değil. Sevgiyle korumak destek olmak rehberlik etmek. Ama burada sevgi var mı yok mu bile belirsiz çünkü annen kendi duygularını bile çözemediğini açıkça söylüyor. Belki annen bunu bir itiraf gibi söyledi. Belki kendini bile korkutan bir duyguyu paylaştı. Ama bu onun davranışlarını haklı çıkarmaz. Çünkü bir anne çocuğuyla rekabet etmemeli. Onu kıskanmayı değil onunla gurur duymayı öğrenmeli. Annenin kendi duygusal karmaşasını sana yıkmasına izin vermemelisin. Özellikle yaş aldıkça kendi gençliğini kaybederken senin gençliğini, güzelliğini umutlarını fark ettiklerinde bu karmaşa büyüyor. Ama bu onların çözmesi gereken bir mesele..