Bir kadınla ayrılık sonrası psikolojim bozuldu?

Bir kadın vardı hayatımda, çok güzel ve zeki bir kadındı. İki evlilik yapıp boşanmıştı.

Zeki, güzel ve naif olduğu kadar, psikolojisi bozulmuş, dengesiz bir kadındı. Kitap okumayı, örgü örmeyi çok severdi fakat astrolojiden tutun, gördüğü saçma şeylere inanabilecek birisiydi. Elif Şafak - Aşk, Nietzsche Ağladığında, Semerkant gibi kitapları okuyan birisi nasıl bu kadar zalim olabilirdi?

Bir gün pantolonunun yan kısmı (basen) kirlenmişti, tatlım pantolonunun şurası batmış dediğimde; "sen kim oluyorsunda benim pantolonuma giyimime karışıyorsun, bana kimse karışamaz vs. vs." söylenmişti. Aradan 5-6 dakika geçtikten sonra diğer kadınların kendisini eleştirdiğini/kıskandığını söylemişti.

İçindeki acıları, birisinin söyledikleri sözlerin acısını zaman zaman beden çıkartıyordu. Yıllar geçtikten sonra bir gün söylemeye karar verdim ve konuştum, bana söylemediği söz kalmadı "takıntılıymışım, hediye alıyormuşum vb." derken çekti gitti, bir ay sonra tekrar konuşmak istediğimde görüldü attı ve bir daha hiç görüşmedik/konuşmadık...

Hayatım boyunca görmediğim sevgiyi, şefkati bana gösteren birisiydi. Belki de bu kadar yara ve acı bırakmasının sebebi içimdeki boşluğu olduğu sürede dolduruyor olmasıydı. İki yıkıcı evlilik sonrası bile arkadaşlarının önerisiyle üçüncü kocayı arıyan birisiydi, kızdıktan sonra vazgeçmişti. İnsanları hem bir narsist gibi kullanan, hem de kullanılan birisiydi.

Gideli 2.5 yıldan biraz daha fazla oldu, o gittikten sonra uykularım bozuldu, yüzüm gülmüyor, psikolojim paranoyaya bağladı. En sevdiğin kişiden yarası kapatılmayan kurşun gelince, düzelemedim. Kendisini mahvettiği gibi beni de mahvetti. Titanik gibi kimse beni batıramaz dedim, o küçük buz dağı beni batırdı...

Psikolojimi toparlayamıyorum, toparladığımı düşünüyorum ancak bir ufak şey her şeyi sil baştan başlatıyor. Yardım edin...

Bir kadınla ayrılık sonrası psikolojim bozuldu?
Cevapla