Özgürlüğün sınırında çok eşlilik mi var?

Toplumsal kurallar ve hatta hukuk kuralları, temel ahlaka dayanır. Zeki hayvan olan insan, sistemin yürümesi ve düzenin korunması için bu zekasını kullanmış ve ahlak kavramı ile tek eşliliği esas kabul etmiştir. Buna rağmen insanlığa baktığımızda, birçok kişinin birden fazla kişi ile ilişki yaşadığını veya aldattığını görüyoruz. Doğada, zeki olmayan hayvanlar içinde içgüdüsel olarak, tek eşli olanlar var ve bunlar ömür boyu, eşleri ölse bile başka bir eş kabul etmiyor.
O halde, insan doğasının aslında çok eşli olduğunu ve sadece ahlak kuralları baskıladığı için tek eşliliğe "zorla" yönlendirildiğini söyleyebilir miyiz? Bu bağlamda, zaman zaman etrafımızda gördüğümüz marjinal çıkışların, daha fazla özgürlük isteyenlerin aslında temel içgüdümüz olan çok eşliliğe kadar vardığını ve yine bir hayvani güdü olarak burada son bulduğunu kabul edebilir miyiz? Daha basit ifade ile "daha fazla/sınırsız özgürlük" ifadesinin varacağı son noktanın, ahlak kurallarının reddedilip, hayvani içgüdülerimize dönüşle bitişe mi varacak?