Eski esle aynı evi paylasmak?

On üç yıl evli kaldığım eşinle yollarımi ayirmistim. Boşanma kâğıtları imzalanmış, hayat yeni bir sayfaya dönmüştü ama evin içindeki gerçekler hâlâ eskiydi.

gidecek yeri olmayan eski eşimle hâlâ aynı evde yasiyorduk. Ne çocuklara kahvaltı hazırlıyor, ne onların banyosunu yaptırıyor, ne de en küçük bir sorumluluk alıyordu. Günler birbirini kovalıyor, ben ise çocukların hem annesi hem babası, hem öğretmeni hem de destekçisi olmaya devam ediyordum

Sabırla ses etmedim. “Çocukların düzeni bozulmasın, huzurları kaçmasın” diye düşündüm hep. Ama karşılığında aldığım şey sadece sürekli sorun çıkarmak oldu.

Artık yorulmuştum. Kendi kendinme şöyle dedim:
“Ben elimden geleni yapıyorum, ama bu yükü tek başıma taşımak zorunda değilim. Eğer burada kalmaya devam edecekse, çocukların sorumluluğunu da üstlenecek. Yoksa sessizliğim sonsuza dek sürmeyecek.”

öneri bıktım vallahi