Var mı böyle yobazlıkla büyüyen?

Ben daha küçüktüm bedenimden utanmam gerektigi öğretildi goguslerim yeni çıktığı zamanlardı ailem dalga geçerdi utandırırdı nefret ederdim memelerimden saklamaya çalışırdım hep. Anneannem erkeğe saygı der ramazanda reglyken evde yemek yememe izin vermezdi. Ahlak dersleri hep bana verilirdi bizim evde daha ilkokuldayken ileride yanlışım olursa özel bölgeme kezzap dökülecegi söylenip gülerlerdi. Benim sevgilim olamazdı, sevgilimle özel konusma yaptım diye dayak yemistim 20 yasindayken hemde, hakaret asagilama küfür korkutma yasatmislardi ama abim denecek karakter yoksunu kapıyı kitler yan odamda sevgilisiyle fingirderdi. Dayımın düğününe hazırlanmış hevesle gitmiştim 10 yasindayken ama o düğünde kadınlar oynatilmamisti sadece erkeklerin dans etmesine musaade edildi ve ben de o gece hiç oynayıp dans edememiş cok üzülmüştüm. Kadınların hizmetçi oldugu 2. Sınıf olduğunu açık açık söyleyen kadın cinayetlerini savunan annemi döven bir abi modeliyle büyümüştüm. Sürekli şiddetle tehdit edildim. Dedemin yanında disariyi birakin evde bacağı az açık bir sey giyemezdim yüzü kıpkırmızı kesilirdi bense anlamazdım bedenimden neden bu kadar korktuğunu.
Var mı böyle yobazlıkla büyüyen?
Cevapla