Bir kayıp en kolay nasıl atlatılır?

1 yıl önce babannemi kaybettim ve bu ani bir ölümle gerçekleşmedi. Yavaş yavaş hafızasını kaybederek, gözlerimin önünde git gide zayıflayarak, vücudundaki her yer kulaklarına kadar yara olup parça parça kanayıp cürüdü. Hayatında cok zor seyler yasamıs ve her gece cıglıklar, halüsinasyonlar ilahi seyler gördüğünü söyleyerek ağlamalar her gece bana yalbarark gerçekleşti. Kğçğklüğümden beri anne babam heğ calısıe bana da hep babannem bakardı ömrüm boyunca belki toplasan 1 ay ayrı kalmısızdır. Oğlu, kızı hatta kendini ismini bile unutup beni unutmamıstı aramızda farklı bir swy vardı onunla. Yürüyemez hala gelmişri sadede tavana bakutordu sabah sadece birkaç saat zihni yerine gelip bana sürekli hakkımı helal etmemi istiyordu. Her gece acaba bu gece mi diye her uyudugunda nefesini dinliyordum. Bana ben öleceğim değil mi diye sorduğunda nasıl sessiz sessiz ağladığımı da biliyorum. Ve o hayatı boyunca ölümden ne kadar korktuğunu anlatırdı hep onunla hep bunları konuşurduk korkusu ve telasını. Her gün iyilesecek dige bekledim kimi zaman pes edip dizlerinde ağlayıl babanne nolur kendine gel diye ağladım. O coğu zaman hiçbir şeyin farkında değildi her gün pa suman yapıp yıkayıp yemek yediriyledum. Ama coğu zaman odasında tek basına kalmak zoeunda kalıyordu işlerim olduğundan. Ve bu sürec 1 yıl kadar sürdü vücundali yaralara dauanamıtoddum yürepim kaldırmıylrdu hwr swy bi anda o kadar hızlı ve anlamsız oldu ki birinin her gün acı icinde bugğn ölecek mi acaba diye beklemek hem bir tanrıya inancımı yok etti hem de psikolojim alt üst oldu. Ağlamamak ğzülmemek icin kendimi tuttukca sinir problemlerim oluştu ilaç kullandım. Sonra öğrenci evi deyken vefat haberini aldım bana cenazesine gelmeme bile izin verilmedi giç düzgün bir psikolojide deglim diye ona veda bile edemedim tavaba bakarak tek basına sessiz sedasız vefat etmis sonra 6 ay kadar her gece kabus gördüm sürekli onu biri öldğrüylr kesiyor bkcaklıyor parçaluylrdu uyanıp hüngür hüngür ağlıyordum. Bu sürec hala devam ediyor yüreğim öyle acıtlr ki. İnsanlara, olaylaea mekanlara vs asırı anşam yükleyen cok ama cok duygusal birisiyim. Bu kisi annemden farksız hatta annemden daha özel biri olunca ona veda bile edemedeb gözümğn önünde böyle seyler olup pnu kaybettiğim günden beri ne yapacüaımı bilemiyorum ilaçlar kullandım faydasknj göremedim tekrar bir terapiye baslamayı dğşğnüyorım ama aileden bubu saklamak zor ve son derece katılar, ayrıca burası Türkiyr memuriyet dişğbüyoeum bu tedabiler sorun yaratır mı onu da bilmiyorum sığınacal bir tanrım da yok cünkü inanckmı kaybettim beb ne yapacağım nolur yardım edin icimde bir şeyler ölmüş gibi artık gmzğmden yas bile akmıyor by durum nasıl daha alısalabilir bi hale gelebilir