Öyle anlatmak istedim dertleşmek için yazdım?

Nezaman bir şeyler için uğraşsam ters tepti akrabalar akraba değil düşman zaten mal mirası kaçırmalar hakkımız yeniyor bize zerre bir şey verilmiyor ve tek dertleri var bizi kullanabilmek daha baba tarafım ayrı şeytan hırsızlık iftira büyü her şey onlarda çok tehlikeliler sürekli uğraşırlar akrabalar öyle sevmezler kısaca ailemlede anlaşamıyorum bana saygıları yok genel olarak cahiller baskıcılar maddi durumumuz da iyi sayılmaz çok şükür yiyecek konusunda sıkıntımız pek yok ama öyle standart iyi hayatta yok sosyal hayatım pek yok gezmelerim yok yılda bir kac defayı geçmez gezmem arkadaşım da yok haliyle çünkü sosyal anlamda bir çevrem yok zamanımın çoğu evde geçiyor ve oturduğumuz yerlerde öyle iyi yerler olmadı hep cahil seviyesiz yerler 13-14 yaşımdan beri evdeyim ve ondan öncede çocukluğumda da iyi bir okul hayatım yoktu zaten okullarda gördüğüm zülmun haddi hesabı yok anaokulunda bile zengin fakir zorbalığı gördüm zorbalık psikolojik işkence baskı mobing dalga geçilme taciz hor görülme dışlanma okul hayatım böyle geçti gerçi her ortamda görünmez küçümsenen hor görülen dışlanan oldum zamanında olan arkadaşlarımda beni küçümsedi zarar verdi 3 yaşındayken bile mahalledeki çocukların dövdüğünü hatrlarım ve mutlu olduğumu sandığım her şey hüsranla döndü her yerde travmam kötü anılarım var öyle sevenim olmadı yani elimden geleni yaptım sadece kullanıldım zarar gördüm zararla döndüm asla yeterlide olamadım elle tutulur hiç bir şey yok yani hayatımda aşk sevgili konusuna gelirsek onlarda hep sanalda oldu onlarında beni küçümsediler ezik gördüler ve ruh hastası sorunlu kişiliklerdi narsist sadist çoklu kişilik bozukluğu olan yalancı adi sapık manipüleci kişiliklerdi onlarda sadece bana zarar verdi kullandı hiç bir konuda da en iyisi olamadım zaten elimden gelende yetmedi yıllardır sınava
hazırlanıyorum ama hep olmadı hep olmaması için engeller nedenler çıktı önüme aşkta da öyle
hep engeller yanlış koşullar asla en iyisi olamadım başarı zeka fiziksel özellikler olarak hayatımdan dert eksik olmadı zaten dolu dolu mutlu bir anım olmadı iç karartıcı kısacası ortamları denedim ve yine zorbalık gördüm aynį şeyleri yaşadım evde dursam dert dışarıda olmayı ortam sosyallik denesem her şey daha da kötü oluyor evi aratıyor ne yapsam olmuyor kısaca ve tabii bu kadar olaydan sonrada çok iyi psikoloji kalmadı bende okb anksiyete travma sonrası stres bozukluğu sosyal fobi her şeyi fazla kafaya takmak alınganlık kırılganlık birde çocukken hiç bir şeyi kafaya takmayan neşe dolu birisiyken hayat hiç bir zaman mutlu olmama izin vermedi hemde doğduğumdan beri bu arada üstüne üstük beklenmeyen ve istenmeyen çocuk olmuşum herkes kürtajla ölmemide istemiş keşke diyorum başı iyi olmayan şeyin sonuda iyi olmazmış ya yani benim doğacak olmamamı bilr iyi karşılayan olmamış yani hayatımda sadece sevgi ve mutlu olmayı istedim aslında ama sanırım sevilmemek için gelmişim sanki sadece acı çekmek için doğmuş gibiyim her yerden bir terslik bir zorluk herkese kolay olan şeyler bana gelince dikenli taşlı değersiz dünyanın içine hapsolmuş gibiyim ve bana kötülük edenlerede bir şey olmadı öyle anlatmak istedim üzerimde uğursuzluk mu var bilmiyorum ne zaman düzeltmek için uğraşsam ters tepiyor sanki geri çekiliyorum