Allah neden böyle yapıyor? madem kadersiz doğacaktım niye eziyet görüyorum bu dünyada?

Merhaba, hayatımda hiçbir şey yolunda gitmiyor. Şu hayatta şükür ettiğim tek şey anne babamın kardeşimin ve benim sağ ve sağlıklı olmamız. Aç değiliz açıkta değiliz çok küçük olsa da dededen kalma evde kira vermeden oturuyoruz. Gelirimiz az olsa da geçiniyoruz şükrediyoruz. Maddi olarak ilerleyemiyoruz. İnsanlar ev satın alıyor araba satın alıyor çalışıyor bir şeyler satın alıyor bizim maddi durumumuz hep aynı. Geçim sıkıntısı hep idare etmek zorundayız. Büyük bir hastalığımız yok hayat boyu ilaç kullanmamızı gerektirecek kalıcı bir hastalık yok. Ben elimi nereye atsam kuruyor. Annem babam kardeşim dışında kimsem yok. Akrabalarımla bile çok mesafeliyiz. çoğuna kötülük yapmama rağmen kimseyle bağ kuramıyorum. Çok içime kapanığım. Çevremde içine benden daha kapanık ve benden daha sinirli insanlar var az da olsa insanlarla bağı iletişimi var. Ben anne babam kardeşim olmasa yapayalnızım. Yaşıtlarım evlendi , evlendi bazısı çocuk yaptı ben eş bulmayı bırak kendime düzgün kendi cinsiyetimde iyi kalpli bir arkadaş dahi bulamadım. Okulu zorlanarak bitirdim başarılı oldum ama başarılı olana kadar çok çabaladım düştüm başarısız oldum yıprandım. 3 kere iş deneyimim oldu iş imkanı az olmasına rağmen. Ne yapsam elimi nereye atsam orada işler ters gidiyor her konuda böyle iş kariyer aşk arkadaş akraba maddiyat hayatımın her alanı sorunlu. Kötü davranmama rağmen insanlardan ilgi görmeyi bırakın aksine dışlanıyorum kötü davranmasam da içime kapanığım ya da soğuğum diye benden uzaklaşıyorlar. Kimseyle geçinemiyorum iyi de davransam sakin de davransam çevreme uyum da sağlasam bir şeyimi eleştirip benden uzak duruyorlar. Ben incinmekten çok yoruldum. Hakaret, baskı, şiddet, kötülük bütün terslikler beni buluyor. Çok inciniyorum kaderim bu kadar kötüyse ben niye dünyaya geldim? 8 senedir ilaç kullanıyorum 2-3 sene de terapi aldım. İyi doktorları gezdim ama faydası olmuyor. Narsist psikopat felan da değilim. Kız kardeşim bile ablam düzelmez diyor. Düzelmeyecek ciddi bir rahatsızlığım yok. Ama hayatımın her alanı tersliklerle gidiyor. İşin kötü yanı yediğim yemediği dışarıya çıktığımda birisiyle fotoğraf çekilip paylaşmıyorum nazar değme olayı da olma olasılığı yok. Ben artık iyi olmayacağımı çaresizce kabullendim. Ne zaman tam her şey düzeldi desem daha da terslikler sıkıntılar çıktı. İşlerim ileri gitmedi. İmtihan desem ben peygamber miyim ve bu imtihan son bulup iyi bir şey hiç mi olmaz? Mahvoldum