Herkesin abisi mi böyle sizce bu durum abartı değil mi?

Abim asla erkek arkadaşın olmayacak diyordu hep küçüklüğümden beri bu konuda çok üstüme geldiler abim ve kuzenlerim küçükken tamam diyip geçtim ama büyüdükçe o yasak bana çok cazip geldi sevgili yaptım bir sürü erkek arkadaşım vardı onlarla gizlice buluşmak heyecan vericiydi sonra büyüdükçe bireyler yolunda gitmedi sevgilim terk etti ya da aldatıldım derken ben artık erkeklerden uzak durmaya başladım ama iş yerinde beni beğenip konuşmak isteyen çok erkek olurdu şeytan işte girdi aklıma biriyle arkadaş oldum ama sadece arkadaş bugün alışveriş merkezine bi kahve içmeye gittik abim gördü bizi ve beni aradı ağzına geleni söyledi yanında erkek görmeyecek yanından eril sinek bile geçmeyecek bir daha dışarı adım atamayacaksın tarzı şeyler ve daha bir sürü iğrenç küfürler herkesin olduğu bir ortamda bir erkekle yan yana yürüdüm diye bu lafları yedim ailem bu kadar katı değil ama abim ve erkek kuzenlerim bir erkek bana selam verse dahi benim ağzıma tükürüyorlar sizce bu abartı değil mi artık psikikolojim bozuldu yaşım 26 ama erkek kavramı denince bana yasak aklıma geliyor ve toplu taşıma da bir erkeğin yanına otursam bile çok kızarlar bana ben açıkçası evlilikte düşünmüyorum psikolojim alt üst olmuş durumda napicam ben?