İnsanlar neden paraya bu kadar düşkün?

Ben doğdum doğalı hep sobalı evde yaşadım hiçbir zaman doğalgazlı evimiz olmadı. Ablam ben erkek kardeşim yere yün yatak serer yan yana aynı odada yatardik. Gece biz uyurken sobaya kimse odun atmadığı için sabah kalkınca odanın içi buz gibi olurdu kıyafetlerimiz buz gibi olurdu sabahın köründe sıcacık yatagimizdan kalkıp buz gibi odanın içinde buz gibi kıyafetlerimizi giyer okula giderdik annem de eline küreği alır kapının önünü kardan temizlerdi. Bizi bırakacak kimse olmadığı için kopeklerin dolu olduğu yerde korka korka caresiz yürüyerek okula giderdik. Lisede bile durumumuz olmadığı için çamaşır suyu lekeli pantolonla okula gitmek zorunda olduğumu hatırlıyorum. Okul formam sadece bir tane olduğu için dönüp dönüp onu giyerdim terleyince kötü koktugum için ertesi gün okul olmasina rağmen makineye atar ütü masasıni açar ütünün sıcağı ile üniformamı kurutmaya çalışırdım ki yarına kadar kurumaz sabah neyle gitcem diye. Bazen yapamadığım olurdu. Babamın zor durumda olduğunu bildiğim için baba bana okul üniforması alabilir miyiz diyemezdim. Pantolonunun bedeni bol gelirdi belimden düşüyor gibi olurdu belime pantolonun üstüne lastik bağlar onunla idare ederdim. Bir kere böyle idare ettiğimi lisede matematik hocamız görünce gidip kendine yeni kıyafet alsana demişti. Hocam durumumuz yok diyemedim öyle dinledim izledim. Çok utanirdim ama yeni kıyafet alamadıgımız için değil ustumdekiler kötü olup iyi giyinemedigim için. Babamdan bilet parası ister harçlık istemezdim evden birşeyler yapıp gotururdum. Ama asla durumumuz yok diye isyan etmedim hep şükür ettim. şu an 22 yaşındayım babam hayatta değil ama ben hala şükrediyorum bugünüme. Böyle olunabiliyorsa insanlar neden bu kadar paraya düşkün?
İnsanlar neden paraya bu kadar düşkün?
Cevapla