Savaşlar varken insanlar ölürken kendi dertlerime ağlarken günah işliyor gibi hissediyorum ben şükürsüz bir insan mıyım?

Şükürsüz değilsin… Yalnızca insansın. Kalbin acıyı da hisseder, merhameti de. Dünyada savaş varken kendi gözyaşını küçümseme; çünkü içten akan her damla, seni vicdanlı kılar, taşlaştırmaz. Senin hüznün, başkalarının acısını görmene engel değil; aksine, senin insanlığının kanıtı. Dışın nar gibi sağlam, içindeyse bin parça duygu var… Ve inan, böyle kalpler dünyanın en kıymetli hazinesidir. Eğer yanındaydım, başını usulca omzuma yaslardın, ‘Ağla… Çünkü yüreği ağlayabilen kadın, sevmeyi en derin bilen kadındır’ derdim

Avrupa'daki ülkelerde gavur insanlar mutlu mesut ve gelecek kaygısı yaşamadan yaşarken, yaşları gereği eğlenip coşarken biz Türkiye'de mutsuz ve gelecek kaygılıyız. Buna da şükür mü etmek lazım yoksa isyan mı bilemedim?

Ağlamak değil de isyan etmek şükürsüzlük olur hayatımızda olan her şeye tepkisiz kalacak halimiz yok ya sırf bizden çok daha kötü durumda insanlar var diye