Gençlerin evlenmeme sebebi nedir?

gençlerin evlenmeme sebebi değil sebepleri desek daha doğru olur. bir kısım genç evlenmek isteyip maddi sebepler yüzünden evlenemiyor. ülkemizde artan işsizlik, atama bekleme ve bunların neticesinde bir hayat garantisinin olmaması hatta çiftlerden ikisinin de çalışmak zorunda kalması insanları evlilikten uzak durmaya zorluyor. bunlar maddi zorluklar. tabi işin içine aileler karışınca oluşan o huzursuzluk da cabası. z kuşağı eski kuşaklara kıyasla biz yandık siz yanmayın denilerek büyütüldü ve gözleri açık. haksızlığa, adaletsizliğe sessiz kalamıyorlar. bu her alanda geçerli. evlilik gibi iki kişi arasında olması gereken ama iki tarafın ailesinin asıl kişilerden daha ön planda olduğu bir durumda gençler kısıtlanmış ve sınırları ihlal edilmiş hissediyor. baktığımızda evliliğin az buçuk ne olduğunu bilen, gören gençler özgürlüklerinin elinden alınmaması için bekarlığı ve yalnız yaşamayı tercih ediyorlar.

baktığımızda erkekler geçmişten beri genel itibariyle hep uzaktı evliliğe. kadınlar genelde ikna edenler olurdu. fakat günümüzde kadınların da iş hayatında aktif olması ve kendilerine idame ettirebilecek seviyeye gelmeleriyle erkeklerin egemenliğinde yaşadıkları evliliklerden uzaklaşmak istemeleri evliliği artık gerçekten istediklerinde ve doğru kişiyle yapmak istemeleri doğal. üstelik teknoloji ve iş ağıyla birlikte sadece mahalleden tanıdığı 10 kişi arasında eş seçen insanlar bugün yüzlerce, binlerce insan görüyor, tanıyor. bu da hep daha iyisini aramaya itiyor ve en ufak bir pürüzde ayrılıklar yaşanabiliyor.

aslında tam olarak doğamıza döndük de denilebilir. insanlar bireydir ve yalnız yaşamaya uygundur. kalabalık gruplar ne kadar hayatı kolaylaştırsa da bazen eskisinden de zor hale getirir. türk kültür yapısı kesinlikle zor hale getiriyor. akrabalar ve aile ile yaşamaktansa birey olarak kendi kararlarını almak ve kendi hayatından mesul olmak en doğrusu. üstelik kadın da en az erkek kadar kendine maddi konfor sağlayabilir. kadın erkek ilişkileri çoğunlukla çocuk için yaşanır. evlilikse çocuğun ve kadının güvenliğini sağlama almak isteyen uzun süreli bir resmi ilişki durumudur. erkekler de kadınlar da yıllarca boşanmanın ayıplandığı bir toplumda mecburi bir evliliğin içinde mutsuzca yaşayıp öldüler. bugünse gençlerin elinde bir seçim şansı var. hatta evlilik kadar boşanmak da normal oldu. biraz bu da korkutuyor insanların gözlerini. doğru kişi mi acaba yoksa biz de boşanır mıyız? gibi şeyler.

kısaca aslında evlilik çiftlerin kararını verdiği ve içinde bulunup yaşayacağı bir hayat kararıdır. en doğrusu da ailelerin sadece ihtiyaçları olduğunda destek olup kenara çekilmeleridir. biz bu ülkede bunu beceremiyoruz. ayrıca gerek erkek annelerinin çocuklarını geçmişten gelen ataerkil ve kadına değer vermeyen, kadını erkeğe hizmetçi olarak gören bir şekilde yetiştirmesi. gerek kadınların mutsuz oldukları aile evinden kurtulabilmek için yaptıkları yanlış evlilikler gerekse türk aile yapısıyla aileleri hep ensesinde büyüyen çocukların nasıl birey ve aile olacaklarını bilmemesinden sorumluluk alamamasından kaynaklı maalesef evlilikler ve ilişkiler uzun sürmüyor.

üstelik baktığımızda birçok yabancı ülkede evlilik gerçekten herkesin içinde bulunduğu bir şey değil. bir çok çift birden fazla çocuğu olmasına rağmen evli değil. çünkü evlilik onlar için çocuk değil ya da birbirimizi seviyoruz artık evlenmeliyiz gibi bir şey değil. evlilik zor ve gerçekten her seviyorum denilenle yapılacak bir şey değil. bunun örneklerini ülkemizde bol bol görüyoruz ama ben en büyük etkinin gerçekten kültür olduğunu düşünüyorum. erkek tarafı sadece oğlunu, kız tarafı sadece kızını düşünüyor ve sevmenin gerçekten birine aşık olmanın ne demek olduğunu bile bilmiyor çoğu insan. işte asıl sebeplerden biri bu. biz nasıl sevilir bilmiyoruz.

Benim üniden evlenmeyen az arkadaşım kaldı. Ağzı kulaklarında yüzük fotprafı paylaşan , düğün fotosu atanlar bütün hızıyla devam ediyor. Eski sevgilim de bugün evlenmiş hatta. Yazını çok beğendim bu arada. Senin gibi düşünen nesli tükenmekte kızlardanız. Sorduğun sorunun cevabı da öyle kızların erkeklerin söylemiyle verecekleri şey belli. Tek vadettikleri , tüm evlilik boyu tehdit ettikleri tek şeyleri. Neyse... bir de çocuk doğurdu mu ondan kıymetlileri yok. Altın takılacakmış. Doğum altını diye bir şey de çıkarmışlar

Korku. Aldatılma korkusu, nafaka korkusu, terk edilirsem korkusu, yetersiz olursam korkusu (ki buna hiç denk gelmedim herkes hep müthiş!)

Herkes doğru insanı arıyor ama kimse kendine yanlış demiyor. Özet bu. En kusursuz en mükemmel benim nidalarını atmaktan kendilerine bir dönüp bakmıyorlar bile. İsteyip isteyip duruyor herkes oysa kendini parlatması, geliştirmesi gerek önce.

Öz güvensiz, şizofren ve takıntılı da çok insan var. Onlara denk gelen de ilişkiden, iletişim kurmaktan soğuyor.