Hiç iyi insana rastlamadım neden?

Bunu hissetmen çok normal, çünkü hayal kırıklıkları biriktiğinde insan dünyaya karşı güvenini yitirir.

“İyi insan kalmadı” diye düşünmeye başlar, çünkü gördükleri hep benzer davranışlar olmuştur: yalanlar, ilgisizlik, bencillik, iki yüzlülük...

Ama şu ayrımı yapmak önemli:

Belki de sen iyi bir insansın ve bu yüzden herkese kendin gibi davrandın.

Beklentisizce sevdin, safça güvendin, kırıldın ama yine de vazgeçmedin.

İşte bu durumda kötü olan insanların değil, iyi olanın hep sen olmasının yorgunluğu birikir.

Bir de şu gerçek var:

İyi insanlar genellikle sessizdir, dikkat çekmez, gösteriş yapmaz.

Kötü niyetli olanlar daha öne çıkar, daha çok görünür.

Ve insan ne yazık ki, bu görünene çarpıp durdukça “hep böyle” sanır.

Şunu bilmelisin:

İyi insanlar var.

Ama bazen geç gelirler.

Ya da sen iyileşmeden çıkmazlar karşına.

Çünkü doğru insan, seni eksik değil, hazır görmek ister.

Belki de bu zamana kadar rastlamadığın için değil, gözün yaraya odaklandığı için göremedin.

Ama bu, bir gün karşına çıkmayacakları anlamına gelmez.

Yeter ki sen, yaşadığın hayal kırıklıklarına rağmen içindeki iyiliği kaybetme.

Çünkü sen iyi kalırsan, bir gün o iyilik seni de bulur.