Artık aileme katlanamadığımı fark ettim hayırsız bir evlat mıyım sizce?

Her yaptıkları gözüme batıyor sanki ailemden oturup adam akıllı nasihat almamışımdır varsa yoksa televizyon çocukluğumda bile evden dışarı çıkmazdık bütün gün evdeydik. 25 yaşıma kadar asla yaşadığım semtten dışarı tek başıma gidemezdim yani hiç tek başıma toplu taşımayı kullanmadım o yüzden her şeyden korkuyorum tenha bir sokaktan, otobüste tek kalmaktan, dolmuş boş gelirse ben işten nasıl döneceğim gibi bir sürü korkularla yaşıyorum. 27 yaşına geldim şehir dışına hala tek başıma gidemiyorum. Bir birey olmayı beceremedim birinden onay almadan yapamıyorum kendi aklımla hareket edemiyorum. Hata yapmaktan korkuyorum. 1 senedir depresyondayım her gece ağlıyorum artık yaşamak bile istemediğim düşünceleri aklımdan geçer korkuyorum daha ileri düşüncelerden ne yapacağım
Artık aileme katlanamadığımı fark ettim hayırsız bir evlat mıyım sizce?
Cevapla