Sadece okuyun lutfen?

Merhabalar, buraya derdimi yazmaya geldim. Saçmalık okumaya değil. Saçma bulacaksanız, boş boş cevap verecekseniz, uzun bulup okumayacaksanız geçebilirsiniz.

Her neyse... Benim 9 aylık bir ilişkim var. Ben Türk’üm, sevgilim Balkan. İyi anlaşıyoruz. Aynı geçmişlere, kafaya, düşüncelere sahibiz. Onu çok seviyorum ve her gün kaybetme korkusu yaşıyorum. Ailemin bana vermediği, 18 yıldır gösteremediği ilgiyi, sevgiyi, o sıcacık ev hissini bana o gösterdi. Sevgi neymiş, bunları öğretti. Sevilmek neymiş, bunu öğretti. Onunla tanışana kadar sadece "sevmek nasıl bir hismiş", bunu biliyormuşum. Sevilmenin "s"sini bile hissetmemişim.

Ben bunları söylüyorum çünkü hakkını yiyemem.

Ailem yüzünden bir girişimde bulundum. O, beni kurtarmaya çalışırken kaza yaptı. Ailesi benim deli olduğumu düşündü. Benim yüzümden ailesiyle arası bozuldu. Evlerindeki huzuru bozdum ama ne yaptı etti, beni kabul ettirdi. Nişanlandık. Onu kendi aileme kabul ettirene kadar beni öldürüp öldürüp dirilttiler ama başardık.

Şimdi şunu yazmak istiyorum:

Benim küçüklükten gelen bir rahatsızlığım var: OKB. Ama bu, güzellik takıntısına yönelik. Neden bilmiyorum ama annemden bu konu hakkında çok aşağılanıyorum.

Her neyse, konumuz bu değil.

Sevgilimin asla bana iltifat etmemesi, bana kendimi çirkin hissettiriyor. Görünüşüm hakkında korkunç şakalar yapıyor. Fiziğim hakkında da aynı korkunç şakaları yapıyor. Bazı durumlarda sürekli:

“Senin bu tavırlarına rağmen hâlâ sana katlanıyorum, kimse bu kadar dayanmazdı.”
“Bu elbiseyi giyemezsin.”
“Erkek arkadaşların olamaz.”
“Bu saatte çıkamazsın.”
“Kimin için böyle giyiniyorsun?”
diyip duruyor. Sürekli kendisini eski sevgilimle kıyaslıyor:

“Onu mu daha çok sevdin, beni mi?”
“Ben mi daha yakışıklıyım, o mu?”
Neden bunu yapıyor, anlamıyorum. Arkadaşları bizi ayırmaya çalıştı. Aynı zamanda annesi onun kullanıldığını düşündü. “Kimse benim yaptıklarımı yapmazdı,” diyor sürekli. Kendisinin çok yakışıklı olduğunu söylüyor hep. Sanki onu rahatsız eden bir şey varmış gibi hissediyorum.

Tipin ya da paranın benim için bir gram değeri yok. Ben sevmek, sevilmek istiyorum. Bana sıcacık bir ev olsun istiyorum. Ama yaptığı şeyleri anlayamıyorum.

Neden bana böyle davranıyor?
Neden, benim tipim olup olmadığından emin olmaya çalışıyor?
Böyle bir şeyi düşünmesi bile beni üzüyor.
Benim gözüm ondan başkasını görmüyor. Onu ne kadar sevdiğimi bir tek Allah biliyor.
Onun başkasını sevdiğini görmek... Yüreğim kaldırmaz.
O saniyede Allah'a "canımı alsın" diye dua ettim.

Onu sevmediğimden mi şüpheleniyor?
Yoksa ben mi çok düşünüyorum?
Birisi bana yardımcı olsun...