Geçmişi özlüyor musunuz?

ozluyorum tabi ki. hicbir zaman cocukken kaldigimiz kadar temiz ve saf kalamicaz. hicbir zaman cocukken bir seylerden aldigimiz zevki alamicaz, hatta cocukken bir seyleri hep bilmek ogrenmek isteriz ya. mesela su an bildiklerimiz icin o bilmeyisleri isteyip de ulasamicaz. keske cocukken “buyumek istiyorum” diye daha az aglasaydim. belki daha yavas buyurdum. buyuyunce her seyi yaparim ve cok mutlu olurum sanmistim. mutluyum ama asla cocuk yaren olamicam. o gunleri de hicbiir seye degisemicem

Ben kusana kadar oynadım. Gece vakti anamı babamı sokağa döküyodum beni bulsunlar diye öyle bi oynayış. Bu yüzden geçmişten doydum geleceğimden şüpeliyim.

gecmisi ozluyorum ama bu kadar gecmisi degil

Özlediğim anlar oluyor