Yalnızlık bi kader mi?

o kadar yalnızım ki kimsem yok gercek anlamda dısarı cıkıp kahve icebileceğim, derdimi anlatabileceğim kimsem yok, kardeşim yok kuzenlerim var ama hicbirinin umrumda değilim. Babam hastalığa yakalandı yatalak kaldı dünyam başıma yıkıldı. Ondan başka kimsem yok. Kimseye hicbisey yapmadım neden bu kadar yalnızım. Bütün arkadaslarım beni terk etti hepsi yenilerini buldu. Ben bulamadım, aldatıldım hic sevilmedim ki. Neden böyle bilmiyorum. Sabah uyanınca telefona bakıyorum belki biri yazmıştır diye ama yok. Galiba ben kimsesizim
Yalnızlık bi kader mi?
Cevapla