Hayat yaşamaya değer mi? Sevdiklerinizle vakit geçiriyormusunuz?

Bazen içimden bir ses bu kadar yorgunluk niye diye fısıldasa da, sonra bir bakıyorum, bir kahkaha, bir sarılma, bir göz göze geliş yetiyor nefes almaya. Hayat her zaman toz pembe değil, çoğu zaman dikenli yollarla sınanıyorum ama yine de bazı anlar var ki, yaşadığımı hissettiriyor. Sevdiklerimle geçirdiğim vakitler az belki ama öz. Bir çayın buharında, bir omuza yaslanışta buluyorum huzuru. Çok şey yapmama gerek kalmadan sadece varlıkları bile yetiyor bazen içimi ısıtmaya. Hayat zor ama o zorun içinde minicik mutluluklar bulunca, işte o zaman yaşamaya değer diyorum.

Sevdiklerim daha doğrusu beni seven yok maalesef. bu yüzden yalnız zaman geçiriyorum. şu an ki haliyle hayat zor ve keyifsiz diyebilirim.

geçmiş olsun umarım daha iyisindir?