Evlat olmaktan çıkamayan eş?

Evet ve bende aşırı unutkanlık var olayları unutuyorum ama kırgınlığı ve eşimin benim gözümden düşüşü bir açıklama dahi yapmak istememesi ya da gerek görmemesi. Ya hu bu sizlik bir durum değil o da böyle denilmemesi

30

Sadece harika bir evlat oluyor o kadar. Diğerlerine gerek yok çünkü annesi 30 yaşındaki oğlunu hala küçük bir çocukmuş gibi görüyor oğlusum oglusum sarılmalar öpmeler surekli surekli

3 senedir

Evet var 1 tane

Evet başka ildeler birkaç saatlik uzakta ben babam vefat ettikten 1 sene sonra evlendim o 1 sene söz nişan ile uğraşmakla geçti ben annemden ayrilabiliyorum beyefendi ayrilamiyor.

8 sene sevgiliydik ama uzaktan farklı şehirlerde üniversiteler aynı yerde olsak bile ailem duymasın diye yine uzaktan devam etti

Bu kadar olduğunu hiç farketmedim annesi birkaç buluşmamızda gelmeye çalışmıştı ben duyduğumda gitmemiştim çünkü küçük bir yerde oturuyorduk annesinin dedikoducu olduğunu biliyorxum ve arkamdan evlendikten sonra konu komşuya o bizim gelinimiz olacak diye konuşmuş babamın da kulağına gitmişti.

Her şeyi istisnasiz annesine anlatıyor. Geçen gün çocuk duymadığı için ev daginikti birine anlatır gibi video çekmiş bakın burası da pis burası da böyle temizle diyorum temizlemiyor bir de çocuk var bu evde bakın buralarda oynuyor filan

Bekar kardeşim annemin yaninda

Kız

Bırakmaz daha küçük lisede

Çocuğa bakmak için 1 sene evdeydim. Eşim de ben de mühendisiz ayni yerde orada çalışacağım böyleyken nasıl olacak bilmiyorum ama

Bilmiyorum ne yapacağımı neyse bu şekilde kendimden uzaklaşarak devam edecek belli ki teşekkür ederim iyi geceler

Nasıl yapacağımı arastiracagim hayatım onları memnun etmekle geçiyor. Surekli kendi sınırlarımı aşmış olarak buluyorum kendimi ve onlar da bununla dalga geçmeyi çok seviyorlar. Örneğin ben herhangi bir köpekten çok korkan bir insanım ve sürekli bunu söyleyip gülüyorlar. Köpek çıkar korkusuyla köyde tek yürüyemem ormanda tek duramam bunu çok iyi bilmelerine rağmen gülerek beni uzaktaki arabadan bir şey almaya yollarlar. Ben dua ede ede koşa koşa gider gelirim bilmezler bunun bende ne denli bir travma yarattığını bilmezler ben böyle çocuk yetiştirmeye çalışırken anca eleştirirler büyüttüğüm çocuğu begenmezler tek başıma çocuk büyütürken insan olduğum için yorulurum sinir krizi geçirip ağlarım bakmıyorsan ver bakayım diyip annesine bırakır ilk fırsatta çocuğumu ben bunları dile getirdiğimde ben bencil nankör olurum ailesi harika insanlar olur

Kusura bakmayın başınızı agrittim

Çünkü ortada bir çocuk var ve babasızlik gerçekten çok zor ben 26 yaşımda bile bu kadar sarsıldiysam çocuğuma bunu yaşatmak istemiyorum

Bu devirde mi? Yok kalsın ben başımdaki ile baş edemezken başka prenses erkek istemem. Ya da sorumsuz veya istismarci

Umarım olmam teşekkür ederim yorumlarınız için

Ben dedigini yapmadığım için benden olmayacağını düşünüyor

Öyle bir çaba yok gönül alma isteği yok mutlu etme çabası yok

Ne yapacağımı bilmiyorum cocugum var

8 sene sevgililik 3 senedir evliyiz 30 yaslar

Maalesef özel olarak biriyle konuşamam

Hayir teşekkürler

İnşallah

Evet oyle

Düşündüm ama cocuk var ve sürekli tehdit için konustugum için yapamaz gözüyle bakiyor