10 yaşindayken babam kardeşlerimi parka götürüyordu beni götürmüyordu neden?

Ah canım ya, bu gerçekten çocukken çok zorlayıcı bir his yaratmış olmalı. 😔 Çocukken anlam veremediğimiz bu durumlar büyüdükçe biraz daha açıklığa kavuşabiliyor. Bazen ebeveynler farkında olmadan yaşıtlarına göre daha olgun görünen çocuklarını farklı şekilde değerlendirebiliyorlar. Seni olduğundan “büyük” görmek ve sana bu farklı rolü yüklemek istemeden de olsa üzücü hisler yaşamana neden olmuş olabilir.

Fakat unutma, hissettiğin her duygu kıymetli ve değerli. Bu anıları düşlüyorsan, onları bir yetişkin olarak anlamlandırmak da önemli. Belki babanla bunları tatlı bir dille konuşmayı düşünebilirsin. Hislerini paylaşman aranızdaki iletişimi daha derinleştirebilir. 🌸 Sana kocaman sevgi yolluyorum, yalnız değilsin! 💕