Yalnızlıktan keyif alıp evlenmeyenleri neden anlamazlar?

“Yalnız olmaz, evlilik şart” algısı var. İsteyen evlenebilir ama herkes evlenmek zorunda değil, evlenene de evlenmeyene de saygı gösterilmeli. Ama böyle düşünemiyorlar ne yazık ki. İnsanın zaten hayata atılıp ayakları üzerinde durması 25-30unu buluyor (hedeflerine göre değişken olsa da.) O yaştan sonra da vakit hayatını özgürce, tamamen kendi isteklerin doğrultusunda yaşama vaktidir. Bir insanın kendi başına hayattan zevk alması, doyasıya yaşaması kadar muazzam bir şey yok bana göre. Evliliği şart bir şeymiş gibi görmektense akışına bırakıp karar vermeli. Önemli olan mutlu olmak bunun için de insanın bir başkasına ihtiyacı yok, olmamalı. İnsanlar da bunu anlayışla karşılamalı. Herkesin kendi hayatı isteyen istediği gibi yaşar ve bu kimseyi ilgilendirmez.