Geçmişten nasıl kurtulabilirim?

Eşime bunu anlatırsam çok büyük kavga ederiz. Çünkü eşim haksızken ne dediğini bilmiyor. Sırf konu kapansın diye beni çok kıracak bir şey söylemesinden korkuyorum. Hiç yoktan evliliğim bitecek o zaman da

Bunu istemesem de yapıyorum artık. Ablası öz kardeşim gibisin derdi annesi kızımsın derdi. Asla saygısızlığım olmadı. Ama yüzüme dediklerinin tam tersini düşünüyorlarmış meğer. Kimseye güvenim kalmadı herkes arkamdan herşeyi konuşabilir bundan sonra. Onlar bunları yapmalarına rağmen ablası eşinden boşanırken madur olmasın diye onu ben iş sahibi yaptım. Annesinin harçlığını çıkarmasını ben sağladım. şu an seni çok seviyoruz diyip duruyorlar ama asla inanmıyorum

Birsürü şey. Ben düğün yapmadım. Kına ve nikah yaptık. Kına masrafını da eşim bölüşelim tek ödeme dedi. Tamam dedim. Bunları söylemiş. Oğlum mahvoldun sana çok üzülüyorum herşeyi sen ödedin kına bile senin başına kadı falan demiş. Halbuki ben kredi çektim eşime verdim eşyaları yarı yarıya aileleri dahil etmeden alalım dedik. Nikah olana kadar da o borcu ödedim ben zar zor. Bunu bildikleri halde herşeyi eşimin ödediğini üzüldüklerini söylemişler. Bayramda anneme gelmişlerdi. Kahvaltıdan kalktık geldik dedikleri için annem sütlaç verdi onlara sadece çay kahve falan verdik. Bunun lafını yapmışlar. Biz yedirip içirirdik annesinde de kızında da misafir görgüsü yok demişler. Annem 4 çocuğunu tek başına okuttu büyüttü babam vefat etmişti ben bebekken. Ablası demiş ki annesi gelsin de annemden annelik öğrensin. Kurban olsunlar annemin anneliğine. Ben çok hastalandım ilk evlendiğimizde. Yatıyordum çaya gelmek istediler. eşim gelin dedi. Ben de kalktım hoş geldiniz dedim. Çay koymaya gittim annesi zorla aldı elimden kızım sen hastasın geç yat dedi. Teşekkür ederim dedim yattım. Sonra eşime demiş ki ablası kardeşim benim biz bir gün geldik suratı asıktı sen hep onunlasın. Sabret belki düzelir falan demiş. Asla olmayan şeyler. Ben evde eşimle cıvıl cıvılım. Hep gülerim onlara da aynı şekilde çok saygılıyım. Bunlar çok ağrıma gidiyor. Çok uzun yazdım kusura bakma

İşte gerçeklik payı olsa ve eşim eşlik etse üzülmezdim bu kadar. Bu ucuz laflara eşlik etmesi beni mahvetti

Ben ailemi asla dahil etmedim bu konuya. Aileme asla bahsetmem sorunlarımdan. Eşim de ailesini savunmuyor ama o dönem onların o laflarını dinlemiş ve destek vermiş. Sonra da gelip yanıma yatmış. Bunları düşününce nasıl güvenebilirim diyorum. O kadar tetikliyim ki bu konuya mesela ev biraz dağınık ve onlar çaya gelelim dediler. Eşim de kabul etti hemen tartışmaya başlıyoruz. Nolacak ailemiz biraz dağınık olsa yanlış anlamazlar çalışan insanlarız diyor. Ben de evet burada yüzüme gülersiniz sonra ilenle tek kalınca arkamdan konuşursunuz diyorum. Kendimi tutamıyorum. Bunları düşündükçe öfkeme engel olamıyorum

Biz 4 kardeşiz annem tek başına büyüttü bizi. Babam ben bebekken vefat etti. Annem hepimizi okuttu. Evlilik asla düşünmedi hep bizi düşündü. Benim annem için ablası demiş ki gelsin annemden annelik öğrensin. Benim annemin anneliğine kurban olsunlar tırnağı olamazlar. Eşimin annesi kocası olmasa adım dahi atamaz dışarıda. Refah içinde yaşamış. Çok ağrıma gidiyor bu laflara eşimin bir şey dememesi

Ben eşimi sevmesem zaten durmam. Bunlar aklıma gelince kötü oluyorum sadece. Ailesine de çok iyi davranıyorum. Sadece içimdeki soğukluk beni yoruyor

Telefon karıştırma huyum yoktu. İnstagramda ablası bir gönderi attı komik telefonu bendeyken. Onu açtım onun bir üstünde benim hakkımda konuşmuş zaten. O zamandan beri bakıyorum arada bir. Bilmek isterim tekrarı olursa boşanmayı düşünürüm çünkü. Bu şekilde yalan bir hayat sürmem