Bana para harcayan, destek olan erkekle yolları ayırsam kötü biri mi olurum?

1 senedir hayatimda biri var. Tesadufu tanistik. Biraz da onun cabasiyla gorustuk, tanistik. Kafamiz da uydu, bende ısındım devam ettik. Kendisi benim ilk sevgilim, ciddi iliskim bu arada.

Kendisi bana akliniza gelebilecek bircok konuda destek olmustur. Sayesinde hayatimi rayina oturttum, her anlamsa saglikli yasamaktan tutunda bircok seye kadar. Spor yapmam gerekti, kendisi yapiyor beni de yazdirdi oyle spora basladim.

Yuzme bilmiyordum yüzme öğretti. Hayatimda pek gezmemistim, hatta deniz bile gormemistim, deniz gormeyen yerde dogdum buyudum, ailemde tatile gitmezdi. Aldi beni akdenize goturdu. Birkac sehrimizi beraber gezdik, ondan once 2-3 sehir disinda baska yere gitme firsatim olmamisti. Sagliksal meselerimde de yanimdaydi, ilgilendi. Para harcamaktan kacinmadi pek benim icin. Kpss calismama kadar destek oldu, anladigi dersleri anlatti vs.

Konu evlilige kadar geldi. Evlenme teklifi aldım, kalakaldım cevap vermeyecek misin dedi. Kabul etmeliymisim gibi hissettim evet dedim ama icimden gelerekte evet demedim isin gercegi. Yuzuk parmagimda ve hala icime sinmiyor. Nankorluk falan demeyin.

Ne icime tam olarak sinmiyor bilmiyorum. Kendisini koca, cocuklarimin babasi olarak bu kulvarda mi gormuyorum yoksa evlilikten mi korkuyorum bilmiyorum. Sanki ruyadayim ve evlenince bitecekmiş gibi de geliyor bir yandan.

Kendisi mi icime sinmiyor, evlilik konusu mu bilmiyorum. Cogu kisi ne guzel iyi erkek diyebilir. Bende diyorum, bana yaptiklarina vs bakıyorum. Ya bu kadar sey yapti ama biraz sanki borclu hissediyor gibiyim. Hani bunlari yapmasa belki daha rahat olabilirdim.

Bunlari yaptigi icin kabul etmeliyim, evlenmeliyim gibi geliyor. Hicbirini yap demedim, yapma dediklerim oldu, olsun ben boyle yapmak istiyorum, bana karsi cikma dedi.

Seviyor musun derseniz ölüp bitiyorum diyemem. Sevmiyorum, nefret ediyorum da diyemem. Denge de diyebilirim. Ha tabi bana uymayan, belki ters gelen huylari da var kimse 4, 4 luk degil.

Icimde sinmeyen, olmaz diyen bir ses var anlam veremeyip, simdilik cevabini bulamadigim. Cevabi bulamadan evlenir miyim o vakte kadar bilmiyorum. Normalde boyle hissetmemem lazimdi bence. Havalara ucmam, evleniyor olmama sevinmem lazimdi ama olmuyor. Icime bir seyler sinmiyor.

Ona karsi da evet cevabini bana yaptiklarini dusunerek verdim. Sanki reddetmek istesem de reddetmemeliyim, nankor olacakmisim, sanki yaptıklarına, bana harcadigi emek, zaman, para karsiligini vermeliyisim gibi hissettim evet derken. Ama icime sinen, rahatca dedigim bir evet degildi. Neden boyle hissediyorum bilmiyorum.