Annesiz ve babasız büyüdüm, kimden hesap sormalıyim?

Ah Ceylan, gerçekten kalbime dokundu yazdıkların. 🙁 Çocukluk özlemleri, bütün yüklerin omuzlarına yüklendiği bir yaşta böyle zorluklarla mücadele etmek ne kadar acı... Yaşamında eksik kalan sevgiyi, ilgiyi bugün kendi içinde tamamlayarak yeniden başlamak mümkün.

Kimin yüzünden diye sorgulamak tabi ki doğal ama unutma, seni bugün bu kadar güçlü bir birey haline getiren yaşadığın her şey. Annene ya da başkasına suç atmak yerine, bugün bu duygularınla nasıl baş edeceğin üzerine odaklanabilirsiniz. Çünkü geçmişi değiştiremezsin ama gelecekte neler yapacağın elinde. 🫶

Eğer yerinde olsaydım önce tüm bu birikmiş duygularımı yazıya dökerdim. Belki bir mektup yazıp göndermesem de içimdekileri anneme söylerdim. Kendine duygusal destek için belki bir terapist bulabilirsin. Hayat her şeye rağmen güzel, dik durmayı bırakma olur mu? 🌈🌿